ความเชื่อในสิ่งที่มองไม่เห็น

โลกไม่ได้จำกัดอยู่เพียงสิ่งที่ประสาทสัมผัสจำกัดของเราเห็น ความจริงกว้างกว่าจักรวาลของสิ่งที่รับรู้ได้ด้วยตา จิตวิญญาณซึ่งเป็นที่มาของชีวิตเราเป็นความจริงที่เราเชื่อแม้ว่าแก่นแท้ของมันจะไม่ถูกประสาทสัมผัสรับรู้ ดังนั้น ความเชื่อในสิ่งที่มองไม่เห็นเป็นเครื่องหมายของผู้ศรัทธา ที่เชื่อในสิ่งที่อยู่นอกเหนือวัตถุตามคำบอกที่ซื่อสัตย์ของพระเจ้า ซึ่งถือเป็นระดับความแน่นอนอันสูงส่ง

จากปรีชาญาณและความเมตตาของพระเจ้า พระองค์ทรงแจ้งแก่เราเกี่ยวกับสิ่งที่สติปัญญาของเราไม่อาจรับรู้ได้ด้วยตนเอง ผ่านการส่งสารที่มาจากภายนอกตัวเรา ข่าวสารอันเป็นพระบัญชาถูกส่งผ่านหนทางที่แน่นอน หนึ่งในหนทางที่ยิ่งใหญ่คือการส่งมอบทูตสวรรค์ถึงผู้ส่งสารที่พระเจ้าเลือก เพื่อประกาศบทบัญญัติ เพื่อเป็นคำชี้ทางให้เราพ้นจากความคับแคบของความเป็นวัตถุสู่ความกว้างไกลของความรู้จักพระเจ้าและการเตรียมตัวสำหรับวันปรโลก

คุณธรรมอันดีงามจะตั้งอยู่ได้ก็ต่อเมื่อสร้างบนรากฐานแห่งความเชื่อ ผู้ศรัทธาที่แน่ใจว่าพระเจ้ามองเห็นทั้งในที่ลับและที่เปิดเผยเท่านั้นที่จะยึดมั่นในความดีและหลีกเลี่ยงความชั่ว ไม่ว่าจะได้รับคำชมเชยหรือไม่ก็ตาม ส่วนผู้ที่ผูกการกระทำไว้กับเหตุปัจจัยทางวัตถุเท่านั้น จะยังคงเป็นเชลยของผลประโยชน์ส่วนตัว และง่ายต่อการละเลยการยกระดับทางจิตวิญญาณและคุณค่ามนุษยธรรมอันสูงส่ง

สุดท้าย ความเชื่อในสิ่งที่มองไม่เห็นไม่ขัดแย้งกับกฎธรรมชาติ พระเจ้าเป็นผู้สร้างสาเหตุและผลแห่งเหตุทั้งหมด สิ่งที่บางคนเห็นว่าเป็นความขัดแย้งระหว่างวิทยาศาสตร์กับเรื่องลี้ลับในความจริงคือความบกพร่องในการเข้าใจ ตัวอย่างเช่น พยากรณ์อากาศไม่ใช่การรับรู้สิ่งเร้นลับ แต่เป็นการอนุมานจากแนวโน้มของฤดูกาลและปรากฏการณ์ธรรมชาติที่สังเกตได้ เช่นเดียวกับคนที่เห็นการมาของจดหมายและบอกได้ก่อนที่มันจะมาถึง

إن العالم لا يقتصر على ما تدركه حواسنا المحدودة، فالحقيقة أوسع من عالم الشهادة المادي. فالروح، التي هي سر حياتنا، حقيقة قائمة نؤمن بها رغم غياب ماهيتها عن إدراكنا الحسي. وهكذا، يُعد الإيمان بالغيب تمييزاً للمؤمن، حيث يصدق بما وراء المادة اعتماداً على خبر الله الصادق، وهو أسمى مراتب اليقين.

من حكمة الله ورحمته بنا أن أخبرنا عما تعجز عقولنا عن إدراكه وحده، وذلك عبر رسالاته التي جاءت من خارج ذواتنا. وقد اتخذت هذه الأخبار الإلهية طرقاً ثابتة، أعظمها إرسال الملائكة إلى الرسل المصطفين لتبليغ الشريعة؛ ليكون ذلك بياناً لنا يخرجنا من ضيق المادة إلى رحابة المعرفة بالله والعمل لليوم الآخر.

إن الأخلاق الفاضلة لا تستقيم إلا إذا بُنيت على أساس العقيدة الإيمانية، فالمؤمن الذي يوقن بأن الله يراه في سره وعلانيته هو وحده الذي يلتزم الخير ويجتنب الشر، سواء وجد ثناءً أو لم يجد. أما من يربط أفعاله بالأسباب المادية وحدها، فإنه يظل أسيراً لمصالحه الشخصية، معرضاً عن الرقي الروحي والقيم الإنسانية السامية.

ختاماً، إن الإيمان بالغيب لا يتناقض مع السنن الكونية، فالله هو خالق الأسباب والمسببات. وما يظنه البعض تعارضاً بين العلم وبعض الغيبيات، هو في الحقيقة قصور في الفهم. فالنشرة الجوية مثلاً ليست إدراكاً للغيب، بل استقراءً لسنن الله في الظواهر المادية المشهودة، تماماً كمن يرى قدوم البريد ويخبر به قبل وصوله.