น้ำตาและความเคารพยำเกรงของท่าน ﷺ
การร้องไห้ของท่าน ﷺ ขณะละหมาด
قال عبدالله بن الشخير رضي الله عنه: «أتيت رسول الله ﷺ وهو يصلي، ولجوفِه أزيزٌ كأزيز المِرجَل من البكاء» — رواه أحمد وأبو داود وصححه ابن حبان وابن خزيمة والحاكم. والأزيز صوت غليان القِدر — وهذا كناية عن شدة بكائه ﷺ وغليان جوفه بالدموع من خشية الله تعالى. (ผมอับดุลลอฮฺ บินัชชะคีร رضي الله عنه กล่าวว่า: “ผมมาพบเราะซูลุลลอฮฺ ﷺ ขณะที่ท่านกำลังละหมาด และในอกของท่านมีเสียงอาซีซดังเหมือนเสียงหม้อเดือดจากการร้องไห้” — อาซีซคือเสียงเดือดของหม้อ ซึ่งเป็นการเปรียบเปรยถึงความรุนแรงของการร้องไห้ของท่าน ﷺ และการเดือดร้อนในอกของท่านด้วยน้ำตาจากความยำเกรงต่ออัลลอฮฺ)
- ولجوفه أزيزٌ كأزيز المِرجل من البكاء في الصلاة — رواه أبو داود (ในอกของท่านมีเสียงอาซีซดังก้องเหมือนเสียงหม้อเดือดจากการร้องไห้ขณะละหมาด — رواه أبو داود)
- ท่าน ﷺ ร้องไห้เมื่อถูกอ่านอายะฮ์แห่งการเป็นพยานใน سورة النساء — [متفق عليه]
- قامت ليلة كاملة يردد آية: {إن تعذبهم فإنهم عبادك} حتى الصباح — رواه أحمد (ท่านสวดทั้งคืนซ้ำอายะฮ์: “ถ้าท่านลงโทษพวกเขา แท้จริงพวกเขาเป็นบ่าวของพระองค์” — رواه أحمد)
การร้องไห้ของท่าน ﷺ เมื่อได้ยินอัลกุรอาน
قال ابن مسعود رضي الله عنه: «قال رسول الله ﷺ: اقرأ عليَّ، فقلت: يا رسول الله أقرأ عليك وعليك أُنزل؟ قال: إني أحب أن أسمعه من غيري. فقرأت سورة النساء حتى بلغت: {فكيف إذا جئنا من كل أمةٍ بشهيد وجئنا بك على هؤلاء شهيداً} — فرأيت عينَي النبي ﷺ تهمِلان» — رواه [البخاري] و[مسلم]. (อิบนุ มัซอูด رضي الله عنه กล่าวว่า: “เราะซูลุลลอฮฺ ﷺ ท่านกล่าว: ‘อ่านให้ฉันฟังเถิด’ ผมกล่าวว่า: ‘โอ้เราะซูลุลลอฮฺ จะอ่านให้ท่านฟัง ในขณะที่บนท่านถูกประทานลงหรือ?’ ท่านตอบว่า: ‘ฉันชอบได้ยินมันจากผู้อื่น’ ผมจึงอ่านซูเราะห์อน-นิซาอ์ จนกระทั่งถึงอายะฮ์: ‘แล้วจะเป็นเช่นไรเมื่อเรานำพยานจากแต่ละชาติ และเรานำเจ้ามาเป็นพยานเหนือพวกเหล่านี้’ — ผมเห็นดวงตาของนบี ﷺ ชื้นไป”)
- ท่าน ﷺ จะร้องไห้เมื่อได้ยินอัลกุรอานอันเป็นคัมภีร์ ด้วยความยำเกรงต่อพระเจ้า
- ท่าน ﷺ ร้องไห้เมื่อถูกอ่านอายะฮ์แห่งการเป็นพยานใน سورة النساء — [متفق عليه]
- น้ำตาของท่าน ﷺ เป็นความเมตตาจากอัลลอฮฺ ที่พระองค์ทรงประทานไว้ในหัวใจของผู้ใจเมตตา
การร้องไห้ของท่าน ﷺ เป็นความเมตตาต่ออุมมะฮฺของท่าน
قال عبدالله بن عمرو رضي الله عنهما: «انكسفت الشمس يوماً على عهد رسول الله ﷺ، فقام يصلي حتى لم يكد يركع، ثم ركع فلم يكد يرفع، فجعل ينفخ ويبكي ويقول: رب ألم تعِدني ألا تعذبهم وأنا فيهم؟» — رواه الترمذي في الشمائل. (อับดุลลอฮฺ บินิ อัมรุ رضي الله عنهما กล่าวว่า: “วันหนึ่งดวงอาทิตย์เกิดสุริยุปราคาในสมัยของเราะซูลุลลอฮฺ ﷺ ท่านลุกขึ้นละหมาดจนแทบจะไม่สามารถก้มลง (รุกุห์) จากนั้นเมื่อก้มแล้วก็แทบจะไม่ยกขึ้น ท่านเป่าลมและร้องไห้พร้อมกล่าวว่า: ‘โอ้พระเจ้า ท่านไม่เคยสัญญาว่าจะไม่ลงโทษพวกเขาตราบที่ฉันยังอยู่ท่ามกลางพวกเขาหรือ?’” — رواه الترمذي ในชีมัล)
- ท่าน ﷺ ร้องไห้จากความยำเกรงต่ออัลลอฮฺ ด้วยความยิ่งใหญ่เทิดทูน ไม่ใช่เพราะความกลัวต่อบาป
- ท่าน ﷺ ร้องไห้เมื่อลูกสาวของท่านเสียชีวิตและน้ำตาไหล — رواه أنس عند [البخاري]
- ท่าน ﷺ ร้องไห้ใน صلاة الكسوف ด้วยความสงสารต่ออุมมะฮฺของท่านและด้วยความเกรงกลัวการลงโทษจากอัลลอฮฺ
- ท่าน ﷺ เป็นผู้ที่ยำเกรงต่ออัลลอฮฺที่สุด ทั้งๆ ที่ท่านเป็นผู้ที่ใกล้ชิดพระองค์ที่สุดและมีฐานะสูงสุด