Indirilen Kitaplara Ynanmak
Musulman Allahyň pygamberlerine indiren ähli kitaplaryna ynanýar, mysal üçin Ybraýymyň we Musanyň sahypalaryna, Dawudyň Zeburyna we Isa pygamberiň Injiline. Bu ynam onuň akydasynyň aýrylmaz bölegidir, çünki ol Allahyň ynsanýete yzygiderli asman habarlary arkaly ýüzlenen hidaýatyň we hakykatyň çeşmesidigini tassyklaýar, bu bolsa möminiň kalbynda bu habarlary adamlara ýetiren ähli pygamberlere hormat döredýär.
Kurany Kerim özünden öňki asman kitaplarynyň üstünden höküm sürýän we olary tassyklaýan kitapdyr; ol biziň elimizdäki tekstleri ölçeg edýän terezidir. Şonuň üçin, ol kitaplardaky Kurana gabat gelýän ähli habarlara biz onuň dogrulygyna we bakylygyna ynanýarys. Emma oňa garşy gelýän ýa-da ters gelýän zatlara bolsa, biz onuň asyrlar boýy üýtgedilendigine we çalşylandygyna, şeýle hem Allahyň indiren asyl sözüni aňlatmaýandygyna ynanýarys.
Kurany Kerim özünden öňki habarlary tassyklaýjy hökmünde, şeýle hem olara ýetirilen üýtgetmeleri düzediji hökmünde geldi. Hatda ol Tövratda we Injilde Muhammet pygamber ﷺ baradaky hoş habary hem getirdi. Bu tassyklama ylahy çeşmäniň birligini görkezýär we Kurany ynsanýet üçin öň indirilen şol habarlarda Allahyň isleginiň hakykatyny goraýan iň soňky we ynamdar salgy çeşmesine öwürýär.
Bu kitaplara ynanmagyň özeni olaryň hidaýat we nurdygyny kabul etmekde ýatyr. Öňki kitaplarda üýtgetmeleriň bolandygyna ynanýan bolsak-da, biz olary äsgermezlik etmeýäris. Gaýtam, Kuranyň bize olaryň esasy hökümleri we Allahyň Öz kitabynda ebedileşdiren gymmatlyklary barada aýdan zatlaryna berk ýapyşýarys. Şeýlelik bilen, musulman mübärek pygamberlikler zynjyry bilen baglanyşykly bolup galýar, Allahyň ähli habarlaryna hormat goýýar we Kurana durmuş ýörelgesi hökmünde berk ýapyşýar.
يؤمن المسلم بجميع الكتب التي أنزلها الله على أنبيائه، كصحف إبراهيم وموسى، وزبور داود، وإنجيل عيسى عليه السلام. هذا الإيمان جزء لا يتجزأ من عقيدته، حيث يقر بأن الله هو مصدر الهداية والحق الذي خاطب به البشرية عبر رسالاته السماوية المتتالية، مما يغرس في نفس المؤمن احترام جميع الأنبياء الذين بلغوا هذه الرسالات للناس.
يعد القرآن الكريم المهيمن والحاكم على ما سبقه من الكتب السماوية؛ فهو الميزان الذي نزن به ما بين أيدينا اليوم من نصوص. فكل ما وافق القرآن من أخبار تلك الكتب نؤمن بصحته وبقائه، أما ما خالفه أو تناقض معه، فنوقن بأنه تعرض للتحريف والتبديل على مر العصور، ولا يمثل كلام الله الأصلي كما نزل.
لقد جاء القرآن الكريم مصدقاً لما قبله من رسالات مع تصحيح ما لحق بها من تحريف، بل وجاء بالبشارة بالنبي محمد ﷺ في التوراة والإنجيل. إن هذا التصديق يبين وحدة المصدر الإلهي، ويجعل من القرآن المرجع النهائي والأمين الذي يحفظ للبشرية حقيقة ما أراده الله في تلك الرسالات المنزلة سابقاً.
إن جوهر الإيمان بهذه الكتب يكمن في التسليم بأنها هدى ونور. ومع إيماننا بوقوع التحريف في الكتب السابقة، لا نتجاهلها، بل نتمسك بما أخبرنا القرآن عن جوهر أحكامها وقيمها التي خلدها الله في كتابه. وبذلك، يظل المسلم موصولاً بسلسلة النبوات المباركة، محترماً لرسالات الله جميعاً، ومتمسكاً بالقرآن كمنهج حياة.