Yslam näme?
Yslam ýeke-täk Allaha ybadat etmäge, Onuň ähli pygamberlerine ynanmaga, salyh amallara we ahlak gymmatlyklaryna çagyrýan ýeke-Allahylyk we parahatçylyk dinidir. 'Yslam' sözi Allaha söýgi we razylyk bilen tabyn bolmagy we Onuň buýrugyna boýun egmegi aňladýar.
Yslam diňe bir çäklendirmeler däl, eýsem, adamyň gyssagly islegleri bilen geljekdäki netijeleriň arasyndaky tagallasyny düzgünleşdirýän durmuş ýörelgesidir. Synaga taýýarlanmak üçin dünýä lezzetlerini goýýan okuwçy ýaly, musulman dünýäniň wagtlaýyn bir geçelge ýeridigini we geçegçi islegleriň we lezzetleriň ahyrýetdäki baky lezzet bilen deňeşdirilende hiç zadyň gymmaty ýokdugyny bilýär. Bu, adamy beýiklige we mertebä ýetirmek üçin hakykat bilen ýalany, peýdaly bilen zyýanlyny tapawutlandyrýan akylyň tebigy häsiýetidir.
Adam tebigaty boýunça azatlyga ymtylýar we çäklendirmeleri ret edýär, ýöne Yslam bize gözegçiliksiz doly azatlygyň jemgyýeti bidüzgünçilige öwürýändigini öwredýär. Akylyň özi bir çäklendirme, medeniýet bir çäklendirme, adalat bir çäklendirme. Şonuň üçin din borjy daga çykmak ýaly nebsiň üçin agyrdyr, sebäbi nebis aşaklyga meýillidir. Emma bu sabyrlylygy amala aşyrýan adam, agyryly berhizden soň tagamly iýmitlerden saklanan syrkawyň sagalşy ýaly, imanyň süýjüligini tapar.
Diniň hakykaty, ýeke-täk Allanyň bardygyna, Älemiň Ýaradyjysydygyna, ähli syrlardan habardardygyna, adamyň ýalňyzlykda-da, köpçülikde-de görýändigine ynanmakdyr. Bu ynam mömini ahlak gymmatlyklaryna eýermäge iterýär, sebäbi iman diňe Şahadany aýtmak däl, eýsem ýeri abadanlaşdyrmak we nebsi arassalamakdyr. Musulman Allaha ony görýän ýaly ybadat edýär, eger ony görmese-de, Allanyň ony görýändigini anyk bilýär, şeýlelik bilen onuň hereketleri wepalylygynyň we imanynyň dogrulygynyň şaýady bolýar.
Yslam ýeke-Allahylyga, amala we realistiklige çagyryşdyr. Allah bizi ýalňyşmaýan perişdeler ýa-da akylsyz haýwanlar edip ýaratmady, eýsem bize öz ýolumyzy saýlamak üçin akyl we erkinlik berdi. Möminiň maksady, durmuşyny düzgünleşdirýän ybadatlaryň kömegi bilen Allanyň razylygyny gazanmakdyr: namaz ony Rebbi bilen birleşdirýär, oraza nebsini terbiýeleýär, zekat özara kömegi üpjün edýär we haj musulmanlary haýyr işlerde birleşdirýär. Bu, dünýäni abadanlaşdyrmak bilen ahyrýet üçin amallary birleşdirýän deňagramly bir ýörelgedir.
الإسلام دين التوحيد والسلام، يدعو إلى عبادة الله وحده، والإيمان برسله جميعًا، والعمل الصالح، ومكارم الأخلاق. كلمة «إسلام» تعني الاستسلام لله والانقياد لأمره بمحبة ورضا.
الإسلام ليس مجرد قيود، بل هو منهج حياة يضبط سعي الإنسان بين الرغبات العاجلة والنتائج المؤجلة. مثل التلميذ الذي يترك لهو الدنيا ليستعد للامتحان، يدرك المسلم أن الدنيا دار ممر، وأن ما نراه من شهوات ولذات عابرة لا تساوي شيئاً أمام اللذة الدائمة في الآخرة. إنها فطرة العقل التي تفرق بين الحق والباطل، وبين النافع والضار، لترتقي بالإنسان نحو السمو والرفعة.
الإنسان بطبعه يميل إلى الحرية ويرفض القيود، لكن الإسلام يعلمنا أن الحرية المطلقة دون ضابط تحول المجتمع إلى فوضى، فالعقل نفسه قيد، والحضارة قيد، والعدالة قيد. لذا، كان التكليف بالدين ثقيلاً على النفس كصعود الجبل، لأن النفس طبعت على الميل للمنحدر، لكن من يمارس هذا الصبر يجد حلاوة الإيمان، تماماً كما يجد المريض عافيته بعد حمية مؤلمة عن أطايب الطعام.
حقيقة الدين هي الاعتقاد بوجود إله واحد، خالق للكون، مطلع على السرائر، يرى الإنسان في خلوته وجلوته. هذا الاعتقاد يدفع المؤمن للالتزام بمكارم الأخلاق، فالإيمان ليس مجرد نطق بالشهادتين، بل هو عمارة للأرض وتزكية للنفس. إن المسلم يعبد الله كأنه يراه، فإن لم يكن يراه، فإنه يعلم يقيناً أن الله يراه، فيغدو سلوكه شاهداً على إخلاصه وصدق إيمانه.
الإسلام دعوة للتوحيد والعمل والواقعية، فالله لم يخلقنا ملائكة لا يخطئون، ولا بهائم لا تعقل، بل منحنا عقلاً وإرادة لنختار طريقنا. إن غاية المؤمن هي نيل رضوان الله، مستعيناً بالعبادات التي تنظم حياته، من صلاة تصله بربه، وصيام يهذب نفسه، وزكاة تحقق التكافل، وحج يجمع المسلمين على الخير. إنه منهج متوازن يجمع بين إعمار الدنيا والعمل للآخرة.