Panimula sa Aklat

Ang lahat ng papuri ay para sa Allah, ang Panginoon ng lahat ng mga nilalang. Ang pinakamainam na pagpapala at pinakaganap na kapayapaan ay mapunta sa isinugo bilang habag para sa sanlibutan, ang ating panginoong si Muhammad na anak ni Abdullah, ang tapat sa pangako at mapagkakatiwalaan, at sa kanyang pamilya at mga kasamahan na may mararangal na katangian, at sa mga sumunod sa kanila sa kabutihan hanggang sa Araw ng Paghuhukom. Luwalhati sa Iyo, O Allah, wala kaming kaalaman maliban sa itinuro Mo sa amin. O Allah, ituro Mo sa amin ang mapapakinabangan namin at pakinabangan Nawa namin ang itinuro Mo sa amin, at dagdagan Mo kami ng kaalaman, kahinahunan, at karunungan. Katotohanang Ikaw ang Maalam, Mahinahon, at Marunong. Panginoon ko, buksan Mo para sa akin ang aking dibdib, at kalagan Mo ang buhol sa aking dila upang maunawaan nila ang aking pananalita.

Pagkatapos nito, ikinalulugod kong ihandog sa marangal na mambabasa ang isang piniling koleksyon mula sa mga pinagsama-samang salita ng marangal na pananalita ng Propeta na pinili ko mula sa aking pinakasikat na aklat, ang Safwat al-Ahadith al-Nabawiyya al-Shareefa. Ito ang mga hadith na pinagkasunduan ang pagiging tunay ng ilang mga imam ng hadith. Ito ay matapos ang tagumpay na nakamit ng aklat na Safwat, na isang komprehensibong sangguniang ensiklopediko na pinarangalan ako ng Allah na tipunin, ihanda, ayusin sa mga kabanata, at ipaliwanag ang mga malalalim na salita nito ilang taon na ang nakalilipas. Sa biyaya ng Allah, ito ay tinanggap at malugod na sinalubong sa mga lupon ng agham sa Arabo at Islam sa buong mundo, dahil sa nilalaman nitong pinakamahalaga at pinakamalakas na mga hadith ng Propeta na walang duda sa pagiging tunay dahil sa pagkakasundo ng ilang mga imam ng hadith sa katumpakan nito. Ito ang mga hadith na kinakailangan ng isang Muslim sa kanyang relihiyon at sa kanyang buhay sa mundo. Nakatuon ako sa aklat na Safwat sa mga hadith na may kaugnayan sa mga paniniwala, pagsamba, mga batas, karunungan ng Propeta, paghikayat sa kabutihan at babala laban sa masama, mga kagalingan, mga katangian ng Propeta, kagandahang-asal, kaalaman, medisina, pagpapaliwanag ng Quran, mga ulat tungkol sa mga fitnah at mga tanda ng Huling Oras, mga paglalarawan sa Araw ng Pagkabuhay, Paraiso, at Impiyerno, at lahat ng mapapakinabangan ng Muslim sa kanyang relihiyon at mundo, at iba pang mga pangaral at mga pampalambot ng puso. Layunin nito na maging isang sanggunian ng hadith na madaling makuha at malapit sa mga kamay ng mga mananaliksik, at upang maging isang dokumentadong aklat kung saan lumilitaw ang mga hadith na pinagkasunduan ang pagiging tunay sa pagitan ng mga imam ng hadith, na may mga simbolo ng kanilang pinakamahalagang mga tagapagsalaysay, sa pahintulot ng Allah na Kataas-taasan.

Ito ang aklat na pinuri ng maraming mga ulama, mga dalubhasa sa hadith, at mga palaisip, at itinuring nila itong isang makabagong sanggunian ng hadith na kumpleto dahil sa pagkakasama nito ng mga pinakatunay na hadith ng Propeta at pinakamalakas sa kadena ng pagsasalaysay at teksto. Ito ay isang aklat na hindi pa nagagawa noon at wala pang naisulat na katulad nito sa ganitong pamamaraan. Matapos ang ikalabing-apat na edisyon nito, nakita ko na ang aklat na ito, sa kabila ng kahalagahan at katayuang pang-agham nito bilang isang kumpletong sanggunian at talatuntunan para sa mga pinakatunay na marangal na hadith ng Propeta para sa mga nais makatiyak sa katumpakan ng mga hadith, ay higit na kinakailangan ng antas ng mga mag-aaral ng kaalaman, mga ulama, at mga dalubhasa sa hadith. Bilang pagtugon sa kahilingan ng ilan sa ating mga kapatid mula sa mga taong may kaalaman at kagalingan na paikliin ang aklat na Safwat dahil sa pagkakaroon ng ilang mga inulit na hadith dahil sa pagkakaiba ng simula ng mga ito, o pagdaragdag ng isang salita o mga salita, o pagkakaiba ng mga tagapagsalaysay sa mga teksto ng ilan sa mga ito habang magkatulad o magkalapit ang kahulugan, napilitan kaming alisin ang mga ito sa Jawaami' al-Kalim al-Nabawi. Ito ay upang maging madali itong ariin at isaulo para sa mga nais magsaulo. Para naman sa mga nais ang koleksyon ng mga hadith na walang duda sa pagiging tunay, dapat silang bumalik sa buong aklat ng Safwat al-Ahadith al-Nabawiyya al-Shareefa. Sa gayon, ang aklat na Jawaami' al-Kalim al-Nabawi al-Sharif ay magiging madaling gamitin at ariin para sa iba't ibang uri ng mga estudyante at nag-aaral ng mga agham ng relihiyon at mundo. Ito ay upang ipakita ang mga kahanga-hangang hadith ng Propeta ﷺ at ang kanyang mga pinagsama-samang salita at mga sunnah na kung mababasa ng isang mananampalataya o hindi mananampalataya at ng isang kritiko, malinaw na makikita sa kanya ang banal na pagbubukas na ipinagkaloob ng Allah sa Propetang hindi nakapag-aral ﷺ. Ang mga ito sa kabuuan ay bumubuo ng mga matatalinong hadith na may sukdulang kagandahan na hindi magmumula maliban sa kanya na pinili ng Allah upang maging habag sa sanlibutan, bilang pagpapatunay sa sinabi ng Tagapaglikha, ang Makapangyarihan at Dakila: «At hindi ka Namin isinugo kundi bilang habag para sa sanlibutan.» At sinabi niya tungkol sa kanyang sarili, ang mga pagpapala at kapayapaan ng aking Panginoon ay mapunta sa kanya: «Katotohanang ako ay isang inihandog na habag.» Ang mga hadith na ito ay nagpapatibay sa mga kahulugang ito at umaayon sa mga karunungan, pagpapahalaga, at marangal na kagandahang-asal ng Islam at ng sangkatauhan, na pahahalagahan at igagalang ng lahat ng mga tapat at marangal na palaisip at ulama sa mundo.

Gayundin, nais kong ituon ang mga karunungan at kahanga-hangang mga salitang ito ni Muhammad sa ating mga kapatid na naninirahan sa ibang bansa upang subukang ihandog ang mga ito bilang mga sagradong tekstong Islamiko. Hinihiling ko sa bawat isa sa kanila na may kakayahan na subukang isalin ito sa mga buhay na wika sa kanilang mga bansa, bilang paghahanda sa paghahandog ng higanteng kaisipang Islamiko bilang isang pandaigdigang mensahe na naglalaman ng habag, pagmamahal, at kapatiran para sa mga nagsusulong ng mapayapang pamumuhay na nakabatay sa kapayapaan, katarungan, at mabuting asal.

Dahil ang sunnah ng marangal na Sugo ﷺ ay may natatangi at espesyal na papel sa pagbuo ng sibilisasyong Arabo at Islamiko at may pangunahing katayuan sa batas ng Islam, dumating ang malinaw na banal na utos sa pangangailangan ng pagsunod sa mga turo ng Pinili ﷺ, kung saan ang Allah na Luwalhati sa Kanya at Kataas-taasan ay nagsabi sa matibay na pahayag: «At anuman ang ibigay sa inyo ng Sugo ay kunin ninyo, at anuman ang ipagbawal niya sa inyo ay iwasan ninyo.» At ibinukod siya ng Allah, ang Makapangyarihan at Dakila, sa Kanyang sinabi: «At katotohanang ikaw ay nagpapatnubay tungo sa tuwid na landas,» at sa Kanyang sinabi sa mga mananampalataya: «Katotohanang mayroon kayo sa Sugo ng Allah na isang mabuting halimbawa para sa sinumang umaasa sa Allah at sa Huling Araw at umaalaala sa Allah nang madalas.»

At iniutos ng Tagapaglikha, ang Makapangyarihan at Dakila, sa Kanyang marangal na Sugo ﷺ na iparating ang ibinaba sa kanya sa Kanyang sinabi: «O Sugo, iparating mo ang ibinaba sa iyo mula sa iyong Panginoon.» At sa ibang mga bersikulo, ipinaliwanag ng Katotohanan, ang Dakila at Kataas-taasan, na ibinaba Niya ang matalinong paalaala sa Kanyang marangal na Sugo upang ipaliwanag at linawin ito sa mga tao sa Kanyang sinabi: «At ibinaba Namin sa iyo ang paalaala upang ipaliwanag mo sa mga tao ang ibinaba sa kanila at nang sila ay mag-isip.» At pinagtitibay ng Katotohanan, ang Mapagpala at Kataas-taasan, na ang isa sa mga pinakanatatanging katangian ng isang mananampalataya ay ang sumunod sa anumang itinakda ng Allah at ng Kanyang Sugo sa Kanyang sinabi sa matibay na pahayag: «At hindi nararapat sa isang lalaking mananampalataya o sa isang babaeng mananampalataya, kapag ang Allah at ang Kanyang Sugo ay nagpasya na ng isang bagay, na magkaroon pa sila ng pagpipilian sa kanilang usapin. At sinumang sumuway sa Allah at sa Kanyang Sugo ay tunay na naligaw ng isang malinaw na pagkaligaw.» At pinagtitibay Niya, ang Luwalhati sa Kanya at Kataas-taasan, na ang marangal na Sugo ﷺ ay hindi nagsasalita mula sa sariling pagnanasa, kundi sa pamamagitan ng patnubay mula sa banal na wahy sa Kanyang sinabi: «At hindi siya nagsasalita mula sa pagnanasa.» Gayundin, iniutos Niya sa mga mananampalataya ang pagsunod sa kanya at pinagsama ang pagsunod sa Sugo ﷺ sa pagsunod sa Allah, ang Makapangyarihan at Dakila, kung saan sinabi Niya: «At sinumang sumunod sa Allah at sa Sugo, sila ay makakasama ng mga biniyayaan ng Allah mula sa mga propeta, mga tapat, mga martir, at mga matutuwid. At sila ay napakabuting mga kasama.» At marami pang ibang mga bersikulo na naghihikayat sa Muslim na sundin ang mga turo ng Sugo ﷺ, iwasan ang kanyang mga ipinagbabawal, at manindigan sa kanyang sunnah.

At walang duda na ang Banal na Quran ang unang pinagmumulan ng batas ng Islam, at ang sunnah ng Propeta ﷺ na binubuo ng mga salita at gawa ang ikalawang pinagmumulan. Ito ang nagpapaliwanag sa mga batas ng Banal na Quran na tumitiyak sa pangkalahatan nito, naglilimita sa ganap nito, o nagpapaliwanag sa malabo nito. Sa katunayan, maaari itong magbukod ng pagbabatas sa mga bagay na hindi nabanggit sa Banal na Quran sa simula pa lamang. Dahil sa katayuang ito, binigyan ito ng mga ulama at mga imam ng ummah ng sukdulang pag-aalaga, at gumugol sila sa pagtitipon at pag-aayos nito ng mga mahahalaga at mahahalagang bagay, at nagpakadalubhasa sila sa pagtitipon ng hadith ng Propeta at pag-aayos nito ayon sa kanilang mga layunin at tunguhin, at naglakbay sila para rito at naging abala sa pagsusulat at pagkakabanata nito.

Nagsimula ito sa pamamagitan ng mga marangal na Kasamahan na nagsaulo ng marangal na hadith sa kanilang mga dibdib at itinanim ito sa kaibuturan ng kanilang mga puso. Nagpaligsahan sila sa pagsasaulo at pagpapatibay nito, dahil sa simula ay ipinagbawal ng Marangal na Sugo ﷺ ang pagsulat nito noong mga unang araw ng Dakwah, sa pangambang maihalo ito sa Marangal na Quran. Pagkatapos nito, pinahintulutan niya — nawa ay mapunta sa kanya ang mga panalangin ng Allah — ang pagsulat para sa ilan sa mga Kasamahan, tulad nina Ali bin Abi Talib, Abu Shah, at Jabir bin Abdullah — nawa ay kalugdan sila ng Allah — at gayundin kay Abdullah bin Amr bin al-Aas — nawa ay kalugdan silang dalawa ng Allah. Ito ay matapos sabihin sa kanya ng ilang mga Kasamahan nang makita siyang isinusulat ang lahat ng nagmumula sa Sugo ﷺ: «Isinusulat mo ba ang lahat ng naririnig mo mula sa Sugo ng Allah, samantalang ang Sugo ng Allah ay isang tao na nagsasalita sa oras ng galit at kasiyahan?» Binanggit niya ito sa Sugo ﷺ at sinabi nito sa kanya: «Isulat mo, sapagkat sumusumpa ako sa Kanya na humahawak ng aking kaluluwa, walang lumalabas dito — at itinuro niya ang kanyang bibig — maliban sa katotohanan.» Pinagtibay ito ni Abu Hurayrah sa kanyang sinabi: «Walang sinuman sa mga Kasamahan ng Propeta ang may mas maraming hadith mula sa kanya kaysa sa akin, maliban kay Abdullah bin Amr, sapagkat siya ay nagsusulat at ako ay hindi nagsusulat.» Naging tanyag ang mga isinulat ni Abdullah bin Amr bin al-Aas sa mga Kasamahan at tinawag nila itong Ang Makatotohanang Pahina. Ang lahat ng ito ay patunay ng pagpapahalaga ng mga marangal na Kasamahan — nawa ay kalugdan sila ng Allah — at ang kanilang pagsisikap na isaulo ang mga salita at gawa ng Marangal na Sugo ﷺ, hanggang sa ginawa nila itong isang praktikal na pamamaraan at aktwal na tradisyon sa bawat detalye ng buhay. Nakatulong sa kanila ang kanilang matalas na memorya at malilinis na puso, bukod pa sa pagsulat ng marami sa kanila ng maraming hadith, kung kaya't ang lipunan ng mga Kasamahan sa Madinah al-Munawwarah ay bumuo ng ganap na larawan ng unang Islamikong lipunan na nanghahawakan sa marangal na Sunnah. Ang lahat ng ito ay naisalin kasama ng mga Kasamahan — nawa ay kalugdan sila ng Allah — sa mga lipunan ng mga Tagasunod, kung saan ang mga dakilang tagapagsalaysay sa mga Tagasunod ay naglipat ng mga dakilang kayamanang ito at mahahalagang imbakan sa mga susunod na henerasyon.

Nang lumaganap ang Islam at lumawak ang Islamikong Estado at nagkahiwa-hiwalay ang mga Kasamahan sa iba't ibang panig ng mundo, lumitaw ang pangangailangan na itala ang hadith sa mga sistematiko at kumpletong aklat. Isa sa mga unang nagbigay-pansin sa bagay na ito ay ang Khalifah na si Umar bin Abd al-Aziz, kaya naglabas siya ng utos sa kanyang mga gobernador at sa mga ulama ng mga lalawigan na itala at tipunin ang hadith. Ang mga unang nagsagawa nito ay sina Ibn Shihab al-Zuhri (pumanaw noong 124 Hijri), Ibn Ishaq (pumanaw noong 151), at Sufyan al-Thawri (pumanaw noong 161). Kabilang sa mga pinakatanyag na aklat na nakarating sa atin mula sa panahong iyon ay ang Muwatta ng Imam Malik (93-179), pagkatapos ay ang Musannaf ni Abd al-Razzaq (pumanaw noong 211), at ang Musannaf ni Ibn Abi Shaybah (pumanaw noong 235), at iba pa. Pagkatapos ay pumasok ang isang bagong yugto sa pag-uuri ng marangal na hadith; mayroong mga nagtipon ng lahat ng isinalaysay mula sa Sugo ﷺ kaya bumuo sila ng mga Musnad, na mga aklat na naglalaman ng mga hadith ng Sugo ﷺ kasama ang kanilang mga kawing ng pagsasalaysay nang walang pagtatangi sa pagitan ng saheeh at iba pa. Kabilang sa mga unang bumuo ng mga Musnad ay si Imam Ahmad (ipinanganak noong 164 at pumanaw noong 241) at si Uthman bin Abi Shaybah (156-239), at iba pa. Mayroon din namang mga nagbukod ng saheeh lamang sa pagtitipon at hindi isinama ang mahina, at ang unang nag-uri sa ganitong paraan ay si Imam al-Bukhari (256), pagkatapos ay si Imam Muslim (261). Sinundan ang kanilang pamamaraan ng maraming mga dakilang imam, hanggang sa lumaganap ang mga akdang hadith sa lahat ng anyo at uri nito; nariyan ang mga Musnad, Sahih, Sunan, Mustadrak, Mustakhraj, pagkatapos ay ang mga Jami at iba pang mga aklat ng hadith at ang terminolohiya nito sa iba't ibang uri at antas. Ang lahat ng ito ay naging binhi sa kalaunan ng mga agham ng hadith sa aspeto ng pagsasalaysay at pagsusuri.

Gayundin, wala kaming nabalitaan na anumang agham sa kasaysayan ang nagkamit ng pagkakaugnay-ugnay ng mga kawing ng pagsasalaysay sa pamamagitan ng mga mapagkakatiwalaan, makatarungan, at tumpak na mga tagapagsalaysay, tulad ng dakilang katayuang ito na nakamit ng Sunnah ng Propeta. Binigyan ito ng mga ulama at mga imam ng Ummah ng sukdulang pag-aalaga, hanggang sa nagawa nilang bumuo ng isang napakalaking aklatan na bihirang may katulad sa kasaysayan. Naging malikhain sila sa pagtitipon at pag-aayos ng hadith ng Propeta, at nagsimula ito mula pa sa mga unang araw ng panawagan ng Propeta. Daan-daang aklat ng hadith ang nakarating sa atin, at karamihan sa mga aklat na ito ay naglalaman ng saheeh, hasan, da'if, at ilang mawdu'.

Hindi ko ililihim sa inyo na mula sa simula ng aking intelektwal na buhay, ang aking paboritong libangan ay ang pagbabasa at pag-aaral ng mga aklat ng Sunnah at mga hadith. Madalas kong matagpuan ang aking sarili sa rurok ng kagalakan at kaligayahan habang sinusuri, tinitiyak, at sinusuri ang mga hadith ng Pinili, subalit ang nakababawas sa aking kagalakan at kaligayahan ay ang pagkakaroon ng ilang mga hadith na may suliranin na hindi tumutugma sa mga layunin ng marangal na Sharia. Madalas kong hinihiling sa mga ulama at mga dalubhasa sa hadith na handugan tayo ng isang aklat na nagtitipon sa pagitan ng mga pahina nito ng pinakamahalaga at pinakamalakas na mga saheeh na hadith ng Propeta na kinakailangan ng isang Muslim sa kanyang relihiyon at mundo. Ito ay dahil ang mag-aaral ng kaalaman na naghahanap ng isang partikular na hadith sa iba't ibang aklat ng hadith ay madalas na nakahaharap sa isang napakalaking koleksyon ng mga hadith na lumalampas sa isang daang libong hadith, kung saan nagkakaiba-iba ang mga opinyon ng mga imam tungkol sa antas ng pagiging saheeh o da'if ng bawat isa sa mga ito. Tinatanong ko ang aking sarili: paano magagawang malaman ng isang Muslim ang ikalawang pinakamahalagang pinagmumulan ng kanyang Sharia sa gitna ng sampu-sampung libong mga hadith na kung saan ang mga dalubhasa mismo ay naliligaw sa mga karagatan nito...?!

Ito ang nag-udyok sa akin na muling pag-aralan ang pinakamahalagang tanyag na mga aklat ng hadith sa aspeto ng pagsasalaysay at pagsusuri. Ipinagpatuloy ko ang aking mapagpakumbabang pananaliksik hanggang sa natuklasan ko na may iilang mga dalubhasa sa hadith ang nagtakda ng kondisyon ng pagiging saheeh sa kanilang mga aklat at naglagay ng mga pamantayan at alituntunin para sa pagtanggap ng hadith. Ang pinakamahalaga sa kanila ay ang mga binanggit ni Imam al-Suyuti sa panimula ng kanyang aklat na al-Jami al-Kabir, kung saan ipinahiwatig niya na ang kanilang mga aklat ay «minarkahan ng pagiging saheeh». Pinagtibay ang kahulugang ito ng aking lolo, ang Imam at dalubhasa sa hadith na si Muhammad bin Ja'far al-Kattani sa kanyang aklat na al-Risalah al-Mustatrafah fi Bayan Mashhur Kutub al-Sunnah al-Mushrifah, kung saan sinabi niya: «At kabilang dito ang mga aklat na ang mga may-akda nito ay nangako ng pagiging saheeh sa loob nito.» Ang mga imam na ito ay nag-alay ng mahalaga at dakila mula sa kanilang oras, yaman, at pagsisikap upang matiyak ang kawastuhan ng bawat detalye mula sa Propeta ﷺ. Nagkasundo ang karamihan sa mga imam ng hadith sa paghahati ng hadith ng Propeta sa tatlong pangunahing uri, ito ay ang:

Saheeh, Hasan, at Da'if, at narito ang mga detalye:

Una: Ang hadith na Saheeh ay ang isinalaysay ng isang makatarungan at tumpak na tagapagsalaysay mula sa isang makatarungan at tumpak na tagapagsalaysay hanggang sa dulo nito, at ito ay may tatlong bahagi:

Ang Hadith na Mutawatir ay ang hadith na isinalaysay ng isang pangkat mula sa isa pang pangkat, kung saan imposible silang magkasundo sa kasinungalingan.

Ang Hadith na Mashhur ay ang hadith na isinalaysay ng hindi bababa sa tatlong mapagkakatiwalaang tagapagsalaysay.

Ang Hadith na Ahad ay ang sahih na hadith na tanging isang mapagkakatiwalaang tagapagsalaysay lamang ang nag-ulat.

Ikalawa: Ang Hadith na Hasan ay ang hadith na nagtataglay ng pinakamababang antas ng mga katangian para sa pagtanggap.

Ikatlo: Ang Hadith na Da'if ay ang hadith na hindi nagtataglay ng anumang katangian para sa pagtanggap, at ito ay nahahati sa maraming uri.

Tungkol naman sa mga Hadith Qudsi, ito ang mga hadith na isinalaysay ng Sugo ﷺ mula sa Dakilang Tagapaglikha. Ang mga hadith na ito, tulad ng ibang mga hadith ng Propeta, ay mayroong sahih, hasan, da'if, at may ilan ding huwad.

Batay sa mga malawak na pag-aaral na ito sa hadith, itinuon ko ang aking pansin sa aking unang aklat, ang Safwat al-Ahadith al-Nabawiyya, sa mga hadith na pinagkasunduan ang kawastuhan ng ilang mga imam ng sahih. Kapag ang hadith ay tinatakan ng pagpapatunay ng ilang mga imam ng sahih sa kabila ng pagkakaiba ng kanilang mga kaisipan, lugar, at panahon, nangangahulugan ito na ang bawat isa sa kanila ay nagbuhos ng lahat ng makakaya upang matiyak ang katumpakan ng pagkakaugnay nito sa Marangal na Sugo ﷺ. Nagbibigay ito ng dimensyong intelektwal, heograpikal, at historikal sa pagpapatibay nito, at dahil dito ay itinataas ang mga hadith ng Safwat al-Ahadith sa antas ng tiyak na katiyakan sa kawastuhan ng pagkakaugnay nito sa Marangal na Sugo ﷺ. Sapagkat imposible silang magkaisa sa pagkakamali, sa pagpapabaya, o sa pagpapalusot ng huwad sa kanilang lahat nang sabay-sabay. Halimbawa, kapag nalaman natin na ang marangal na hadith na «Gumawa kayo, sapagkat ang bawat isa ay gagawing madali para sa kung ano ang nilikha para sa kanya» ay iniulat ng higit sa sampung dakilang imam ng sahih na hadith, ito ay nagtutulak sa atin na manindigan na ito ay kabilang sa pinakawasto sa mga sahih.

Dahil dito, sinabi ko na ang ating tiwala sa pagiging tunay ng isang hadith ay tumataas kasabay ng pagdami ng mga imam ng hadith na naglabas nito sa kanilang mga aklat ng sahih. Kaya naman, ang kahanga-hangang koleksyong ito ng mga hadith ay yaong mga pinagkasunduan ang pagiging tunay ng ilang mga imam ng sahih, na umaabot sa humigit-kumulang apat na libong hadith. Sinasaklaw nito ang mga sangay ng marangal na batas ng Islam mula sa mga paniniwala, pagsamba, pakikipag-ugnayan, mga parusa, kagandahang-asal, moralidad, pangangasiwa, at iba pa. Lahat ng ito ay hindi sumasalungat sa Banal na Qur’an, sa mga layunin at matatag na prinsipyo ng marangal na batas, o sa kaalamang tiyak at napatunayan.

Inilista ko ang mga sagisag ng mga imam ayon sa kanilang pagkakasunod-sunod sa panahon sa aklat na ito. Inilalahad ko sa ibaba ang pinakamahalagang mga simbolo na pinili ko para sa mga imam ng hadith, nawa ay kalugdan sila ng Allah, na siyang pinagkasunduan ng karamihan sa mga imam ng hadith, at ito ay ang mga sumusunod:

(Kha) para kay al-Bukhari, (Mim) para kay Muslim, (Qaf) para sa pinagkasunduan nilang dalawa, (Dal) para kay Abu Dawud, (Ta) para kay al-Tirmidhi, (Nun) para kay al-Nasa’i, (Ha) para kay Ibn Majah, (Ang Apat) para sa apat na ito, (Ang Tatlo) para sa kanila maliban kay Ibn Majah, (Ha-Mim) para kay Ahmad bin Hanbal sa kanyang Musnad, (Ayn-Mim) para sa mga karagdagan ng kanyang anak na si Abdullah, (Kaf) para kay al-Hakim sa kanyang Mustadrak, (Ha-Ba) para kay Ibn Hibban sa kanyang Sahih, (Kha-Zay) para kay Ibn Khuzaymah sa kanyang Sahih, (Ta-Ba), (Ta-Sin), (Ta-Sad) para kay al-Tabarani sa al-Kabir, al-Awsat, at al-Saghir, (Sad) para kay Sa’id bin Mansur sa kanyang Sunan, (Kha-Dal) para kay al-Bukhari sa al-Adab, (Ta-Kha) para kay al-Bukhari sa al-Tarikh, (Dhad) para kay al-Diya al-Maqdisi sa al-Mukhtarah, (Fa-Ayn-Ya) para kay al-Shafi’i sa kanyang Musnad, (Shin) para kay Ibn Abi Shaybah sa al-Musnad al-Musannaf, (Ayn-Ba) para kay Abd al-Razzaq sa al-Jami’ at al-Musannaf, (Ayn) para kay Abu Ya’la sa kanyang Musnad, (Qaf-Ta) para kay al-Daraqutni sa al-Sunan at al-Afrad, (Fa-Ra) para kay al-Daylami sa al-Firdaws, (Ha-Lam) para kay Abu Nu’aym sa al-Hilyah, (Ha-Ba, Ha-Qaf) para kay al-Bayhaqi sa Shu’ab al-Iman, al-Sunan, al-Ma’rifah, Dala’il al-Nubuwwah, at al-Asma’ wa al-Sifat, (Ayn-Dal) para kay Ibn Adi sa al-Kamil, (Ayn-Qaf) para kay al-Uqayli sa al-Du’afa, (Kha-Ta) para kay al-Khatib sa al-Jami’ at al-Tarikh, (Mim-Ya) para kay al-Darimi sa kanyang Sunan, (Ta) para kay al-Tayalisi sa kanyang Musnad, (Kaf-Ra) para kay Ibn Asakir sa kanyang Tarikh, (Ba-Zay) para kay al-Bazzar sa kanyang Sunan.

Pinili ko ang mga obra-maestrang ito mula sa mga hadith ng Propeta mula sa aking aklat na Safwat al-Ahadith al-Nabawiyya al-Shareefa at pinangalanan ko itong Jawaami' al-Kalim al-Nabawi al-Sharif. Naglalaman ito ng pinakapiling bahagi at rurok ng mga kahanga-hangang hadith na nagpapatunay sa kadakilaan ng Marangal na Sugo ﷺ, sa kanyang karunungan, kaalaman, pagiging pandaigdigan, kahinahunan, katapangan, pakikipaglaban sa kawalang-katarungan at sa mga mapang-api, pagtataguyod sa katotohanan, at pagpuksa sa kabulaanan, upang ito ay maging tanglaw para sa ating mga anak at para sa buong bansa.

Tapat akong umaasa sa Allah na ako ay nakapag-alay para sa dakilang Islam sa pangkalahatan, at para sa marangal na Sunnah ng Propeta sa partikular, ng isang dakilang gawa na makapag-aambag, sa pahintulot ng Allah, sa pagkakaisa ng mga Muslim, at maglalapit sa Islam—sa pamamagitan ng walang hanggang espiritwalidad nito—sa mga puso ng mga may-pinag-aralan at sa mga isipan ng mga marangal na palaisip sa silangan at kanluran ng mundo. Ang Allah ay nagsasabi ng katotohanan at Siya ang nagpapatnubay sa tamang landas. Ang papuri ay sa Allah na nagsabi: «At sa ibabaw ng bawat may kaalaman ay mayroong Higit na Maalam.» Ang kapayapaan, habag, at mga pagpapala ng Kataas-taasang Allah ay sumainyo nawa.

Propesor Dr. Abd al-Qadir al-Makki al-Kattani
Tagapayo at Propesor ng Inhinyeriya at Mataas na Pag-aaral sa Islam

Sinabi ﷺ: «Pagpalain nawa ng Allah ang isang tao na nakarinig mula sa amin ng isang bagay at ipinasa niya ito tulad ng kaniyang narinig; maaaring ang taong pinagsabihan ay mas makaunawa kaysa sa nakarinig.»