Nuzul qilingan kitoblarga iymon
Musulmon Alloh tomonidan payg‘ambarlariga nozil qilingan barcha kitoblarga iymon keltiradi: Ibrohim va Musoga berilgan sahifalar, Zabur (Dovud), va Isoning Injili kabi. Bu iymon uning aqidasining ajralmas qismi bo‘lib, Allohni insoniyatga ketma-ket nozil qilingan ilohiy vahylarning manbai va haqiqat sifatida tan olishni bildiradi; bu esa mo‘mindagi bunday risolalarni yetkazgan barcha payg‘ambarlarni hurmat qilish tuyg‘usini uyg‘otadi.
Qur'oni Karim oldingi ilohiy kitoblar ustidan hukmron va mezon hisoblanadi; u bugungi qo‘limizdagi matnlarni o‘lchaydigan muqarrar mezondir. Qur'on bilan mos kelgan narsalarning barchasini biz haqiqiy va saqlanib qolgan deb iymon qilamiz; ammo Qur'on bilan ziddiyatda bo‘lgan yoki unga muvofiq kelmaydigan narsalar asrlar davomida o‘zgartirilgan va buzilgan deb qat'iy e'tirof qilinadi, ular aslida nozil qilingan Alloh so‘zi emas.
Qur'on oldingi risolalarning haqiqatini tasdiqlovchi va ularga o‘tkazilgan buzilishlarni tuzatuvchi tarzda keldi; Taurat va Injilda ham Muhammad ﷺ haqida bashorat bor edi. Bu tasdiq ilohiy manbaning birlikligini ko‘rsatadi va Qur'onni oxirgi, ishonchli va insoniyatga Allohning oldingi risolalarda aytmoqchi bo‘lgan haqiqatni saqlab bergan kitob qilib qo‘yadi.
Bu kitoblarga iymon mazmuni ularni hidoyat va nur sifatida qabul qilishdir. Oldingi kitoblardagi bid'at va buzilishlarga iymonimiz bo‘lsa-da, ularni inkor qilmaymiz; aksincha, Qur'on bizga ularning hukmlari va qadriyatlari mohiyati haqida xabar bergan narsalarni e‘tiborga olamiz, Alloh o‘z kitobida ularni abadiylashtirgan. Shunday qilib, musulmon payg‘ambarlar zanjiriga bog‘langan holda Allohning barcha risolalarini hurmat qilib, Qur'oni Karimni hayot tarzi sifatida tutadi.
يؤمن المسلم بجميع الكتب التي أنزلها الله على أنبيائه، كصحف إبراهيم وموسى، وزبور داود، وإنجيل عيسى عليه السلام. هذا الإيمان جزء لا يتجزأ من عقيدته، حيث يقر بأن الله هو مصدر الهداية والحق الذي خاطب به البشرية عبر رسالاته السماوية المتتالية، مما يغرس في نفس المؤمن احترام جميع الأنبياء الذين بلغوا هذه الرسالات للناس.
يعد القرآن الكريم المهيمن والحاكم على ما سبقه من الكتب السماوية؛ فهو الميزان الذي نزن به ما بين أيدينا اليوم من نصوص. فكل ما وافق القرآن من أخبار تلك الكتب نؤمن بصحته وبقائه، أما ما خالفه أو تناقض معه، فنوقن بأنه تعرض للتحريف والتبديل على مر العصور، ولا يمثل كلام الله الأصلي كما نزل.
لقد جاء القرآن الكريم مصدقاً لما قبله من رسالات مع تصحيح ما لحق بها من تحريف، بل وجاء بالبشارة بالنبي محمد ﷺ في التوراة والإنجيل. إن هذا التصديق يبين وحدة المصدر الإلهي، ويجعل من القرآن المرجع النهائي والأمين الذي يحفظ للبشرية حقيقة ما أراده الله في تلك الرسالات المنزلة سابقاً.
إن جوهر الإيمان بهذه الكتب يكمن في التسليم بأنها هدى ونور. ومع إيماننا بوقوع التحريف في الكتب السابقة، لا نتجاهلها، بل نتمسك بما أخبرنا القرآن عن جوهر أحكامها وقيمها التي خلدها الله في كتابه. وبذلك، يظل المسلم موصولاً بسلسلة النبوات المباركة، محترماً لرسالات الله جميعاً، ومتمسكاً بالقرآن كمنهج حياة.