Vahiy qilingan kitoblarga imon
Mumin kishi Allohning payg'ambarlariga nozil qilgan barcha kitoblarga iymon keltiradi: Ibrohimning suhuflari, Musoning suhuflari, Dawudning Zaburi va Isa alayhissalomga berilgan Injil kabi kitoblar. Bu iymon uning aqidasining ajralmas qismi bo'lib, insoniyatga Xudoning yo'l-yo'riq va haqqni uzatganligini tan olishdir; bu orqali mumin barcha payg'ambarlarni va ularning odamlarni hidoyat qilishdagi vazifalarini hurmat qiladi.
Qur'oni Karim oldingi vahiy qilingan kitoblar ustidan hukmron va mezon hisoblanadi; bugungi bizdagi matnlarni shu me'yor bilan solishtiramiz. Qur'onga muvofiq kelgan narsalarga ishonamiz va ularning haq ekanligini tan olamiz; Qur'onga zid yoki unga qarshi tushgan narsalar esa asrlar davomida o'zgartirilgan, asl Alloh so'zi bo'lishi mumkin emas, deb qat'iy odamzod e'tirof qiladi.
Qur'on avvalgi risolalarning tasdig'i sifatida nozil bo'lib, ularga yetgan buzilishlarni tuzatdi; hatto Tavrot va Injilda Muhammad ﷺ haqida bashoratlar ham mavjudligini bayon qiladi. Bu tasdiq Allohning birligini va vahiy manbasining yagona ekanligini ko'rsatadi, shuningdek Qur'onni oxirgi va ishonchli dalil sifatida qoldiradi, u insoniyatga oldingi risolalarning asl mohiyatini saqlab beruvchi ro'lni bajaradi.
Kitoblarga imon mohiyatan ularni hidoyat va nur deb qabul qilishdir. Biz avvalgi kitoblarda buzilishlar bo'lganligini tan olgan holda ham ularni e'tibordan chetda qoldirmaymiz; Qur'on bizga ularning hukmlari va qadriyatlari haqida aytgan narsalarga yopishamiz va shu orqali musulmon o'zini payg'ambarlar uzluksiz zanjiriga bog'laydi, barcha ilohiy risolalarga hurmat bilan qaraydi va Qur'oni Karimni hayot yo'riqnomasi deb biladi.
يؤمن المسلم بجميع الكتب التي أنزلها الله على أنبيائه، كصحف إبراهيم وموسى، وزبور داود، وإنجيل عيسى عليه السلام. هذا الإيمان جزء لا يتجزأ من عقيدته، حيث يقر بأن الله هو مصدر الهداية والحق الذي خاطب به البشرية عبر رسالاته السماوية المتتالية، مما يغرس في نفس المؤمن احترام جميع الأنبياء الذين بلغوا هذه الرسالات للناس.
يعد القرآن الكريم المهيمن والحاكم على ما سبقه من الكتب السماوية؛ فهو الميزان الذي نزن به ما بين أيدينا اليوم من نصوص. فكل ما وافق القرآن من أخبار تلك الكتب نؤمن بصحته وبقائه، أما ما خالفه أو تناقض معه، فنوقن بأنه تعرض للتحريف والتبديل على مر العصور، ولا يمثل كلام الله الأصلي كما نزل.
لقد جاء القرآن الكريم مصدقاً لما قبله من رسالات مع تصحيح ما لحق بها من تحريف، بل وجاء بالبشارة بالنبي محمد ﷺ في التوراة والإنجيل. إن هذا التصديق يبين وحدة المصدر الإلهي، ويجعل من القرآن المرجع النهائي والأمين الذي يحفظ للبشرية حقيقة ما أراده الله في تلك الرسالات المنزلة سابقاً.
إن جوهر الإيمان بهذه الكتب يكمن في التسليم بأنها هدى ونور. ومع إيماننا بوقوع التحريف في الكتب السابقة، لا نتجاهلها، بل نتمسك بما أخبرنا القرآن عن جوهر أحكامها وقيمها التي خلدها الله في كتابه. وبذلك، يظل المسلم موصولاً بسلسلة النبوات المباركة، محترماً لرسالات الله جميعاً، ومتمسكاً بالقرآن كمنهج حياة.