Luy Lislaam?

Lislaam mooy diiney Tawhiid (jàpp Yàlla benn) ak jàmm. Day woo ñu jaamu Yàlla moom kenn, te gëm itam Yonentam yépp, ak def jëf ju rafet te am jikko yu teey. Baatu «Lislaam» dafay tekki jébbalu ci Yàlla te topp ndigalam ci mbëggeel ak bànneex.

Lislaam du ay tënk rekk, waaye ab nosteg dund la buy teqale doxalinu nit ci diggante bëgg-bëgg yu gaaw yi ak njëriñ yu yàgg yi. Mel na ab ndongo buy bàyyi bànneexi àdduna ngir waajal ab nataalam, jullit bi xam na ne àdduna ab barabu jaar rekk la, te li ñuy gis ciy bëgg-bëgg ak bànneex yu jàll, tollu wuñu dara ci kanamu bànneex bu sax bi nekk allaaxira. Loolu mooy xel mu sell miy ràññee dëgg ak njuumte, ak lu am njariñ ak lu ñàkk njariñ, ngir yékkati nit mu jege yiw ak teddnga.

Ci jikkoom, nit dafa bëgg gore te bañ ay tënk. Waaye Lislaam daf ñuy jàngal ne gore gu amul benn teggiin day soppi askan wi ñu nekk ci réere. Xel ci boppam ab tënk la, nosteg dund ab tënk la, àqi yelleef itam ab tënk la. Looloo tax, topp diine diis na ci bakkan ni ku yéeg tund, ndaxte bakkan dafa taamu wàcc. Waaye koo gis mu muñ loolu, dina am neexteelu ngëm, ni ab woppaan buy am wergu yaram ginnaaw bu mu bàyyee lekk ñam yu neex ngir fajuji.

Dëgg-dëggi diine mooy gëm ne am na benn Buur, mooy Sàkk àdduna bi, xam li nekk ci kumpa, tey gis nit ci biir néegam ak ci mbedd mi. Ngëm googu mooy tax jullit bi di sàmm jikko yu rafet. Ngëm du wax rekk «As-hadu an laa ilaaha illal Laah», waaye itam mooy jëflanteek suuf si te sellal bakkan. Jullit bi dafay jaamu Yàlla mel ni da koo gis, su fekkee gisu ko, mu xam bu wóor ne Yàlla moom mi ngi koy gis. Loolu tax jikkoom di nekke seede ci sellalam ak dëggu ngëmam.

Lislaam ab woo la ci Tawhiid (jàpp Yàlla benn), ci jëf, ak ci dëgg-dëggu dund. Yàlla sàkku ñu nuy malaaka yu dul juum, mbaa ay ràbb yu amul xel, waaye may na ñu xel ak sañ-sañ ngir ñu tànn sunu yoon. Jubluwaayu jullit bi mooy am ngërëmu Yàlla, loolu mu koy defe ci jaamu Yàlla yi teqale dundam: julli di ko boole ak Boroomam, koor di teeyal bakkanam, asaka di taxawu ñu ñàkk, ak aj mu dajale jullit ñi ci lu baax. Ab noste la bu teqale, di boole liggéeyal àdduna ak liggéeyal allaaxira.

الإسلام دين التوحيد والسلام، يدعو إلى عبادة الله وحده، والإيمان برسله جميعًا، والعمل الصالح، ومكارم الأخلاق. كلمة «إسلام» تعني الاستسلام لله والانقياد لأمره بمحبة ورضا.

الإسلام ليس مجرد قيود، بل هو منهج حياة يضبط سعي الإنسان بين الرغبات العاجلة والنتائج المؤجلة. مثل التلميذ الذي يترك لهو الدنيا ليستعد للامتحان، يدرك المسلم أن الدنيا دار ممر، وأن ما نراه من شهوات ولذات عابرة لا تساوي شيئاً أمام اللذة الدائمة في الآخرة. إنها فطرة العقل التي تفرق بين الحق والباطل، وبين النافع والضار، لترتقي بالإنسان نحو السمو والرفعة.

الإنسان بطبعه يميل إلى الحرية ويرفض القيود، لكن الإسلام يعلمنا أن الحرية المطلقة دون ضابط تحول المجتمع إلى فوضى، فالعقل نفسه قيد، والحضارة قيد، والعدالة قيد. لذا، كان التكليف بالدين ثقيلاً على النفس كصعود الجبل، لأن النفس طبعت على الميل للمنحدر، لكن من يمارس هذا الصبر يجد حلاوة الإيمان، تماماً كما يجد المريض عافيته بعد حمية مؤلمة عن أطايب الطعام.

حقيقة الدين هي الاعتقاد بوجود إله واحد، خالق للكون، مطلع على السرائر، يرى الإنسان في خلوته وجلوته. هذا الاعتقاد يدفع المؤمن للالتزام بمكارم الأخلاق، فالإيمان ليس مجرد نطق بالشهادتين، بل هو عمارة للأرض وتزكية للنفس. إن المسلم يعبد الله كأنه يراه، فإن لم يكن يراه، فإنه يعلم يقيناً أن الله يراه، فيغدو سلوكه شاهداً على إخلاصه وصدق إيمانه.

الإسلام دعوة للتوحيد والعمل والواقعية، فالله لم يخلقنا ملائكة لا يخطئون، ولا بهائم لا تعقل، بل منحنا عقلاً وإرادة لنختار طريقنا. إن غاية المؤمن هي نيل رضوان الله، مستعيناً بالعبادات التي تنظم حياته، من صلاة تصله بربه، وصيام يهذب نفسه، وزكاة تحقق التكافل، وحج يجمع المسلمين على الخير. إنه منهج متوازن يجمع بين إعمار الدنيا والعمل للآخرة.