Vahiy qilingan kitoblarga iymon

Musulmon Allohning payg'ambarlariga nozil qilgan barcha kitoblarga iymon keltiradi — masalan, Ibrohim va Muso sahifalari, Dauudning Zaburi va Isa alayhissalomning Injili. Bu iymon uning aqidasining ajralmas qismi bo'lib, Alloh muqaddas yo'l-yo'riq va haq manbai ekanligini, U biz bilan ketma-ket vahiym orqali muloqot qilganini tan olishni anglatadi; bu esa mo'minning qalbida ushbu risolalarni odamlar bilan yetkazgan barcha payg'ambarlarni hurmat qilishni singdiradi.

Qur'oni karim oldingi vahiy kitoblar ustidan hukmron va hukm qiluvchi hisoblanadi; u bugungi qo'limizdagi matnlarni, o'sha kitoblar haqidagi rivoyatlarni o'lchaydigan mezondir. Qur'on bilan mos keladigan ahborotning barchasiga biz uning to'g'riligiga va saqlanganligiga iymon keltiramiz; biroq Qur'onga zid yoki unga muvofiq kelmaydigan narsalar esa asrlar davomida buzilish va o'zgartirilishga uchragan, aslida Alloh so'zi kabi emas deb qat'iy ishonamiz.

Qur'on al-korim oldingi risolalarga tasdiq sifatida nozil bo'lib, ularga aralashgan buzilishlarni tuzatdi; hatto Tavrot va Injilda Muhammad ﷺ ning kelishi haqida bashoratlar berilgan edi. Bu tasdiq ilohiy manba birligini ko'rsatadi va Qur'onni insoniyat uchun oxirgi va ishonchli ma'lumot manbai, avvalgi vahiylarda Allohning asl niyatini saqlab qoluvchi hujjatga aylantiradi.

Bu kitoblarga iymonning mohiyati ularni hidoyat va nur deb qabul qilishidadir. Oldingi kitoblarda buzilishlar bo'lganiga iymonimiz bo'lsa-da, ularni e'tibordan chetga qoldirmaymiz; aksincha, Qur'on bizga ularning hukmlari va qadriyatlarining mohiyati haqida nima degan bo'lsa, shunga yopishamiz — Allohning Kitobida abadiylashgan jihatlariga. Shu bilan musulmon ulug' nabiylar zanjiriga bog'langan holda, Allohning barcha risolalarini hurmat qiladi va Qur'onni hayot yo'li sifatida ushlab qoladi.

يؤمن المسلم بجميع الكتب التي أنزلها الله على أنبيائه، كصحف إبراهيم وموسى، وزبور داود، وإنجيل عيسى عليه السلام. هذا الإيمان جزء لا يتجزأ من عقيدته، حيث يقر بأن الله هو مصدر الهداية والحق الذي خاطب به البشرية عبر رسالاته السماوية المتتالية، مما يغرس في نفس المؤمن احترام جميع الأنبياء الذين بلغوا هذه الرسالات للناس.

يعد القرآن الكريم المهيمن والحاكم على ما سبقه من الكتب السماوية؛ فهو الميزان الذي نزن به ما بين أيدينا اليوم من نصوص. فكل ما وافق القرآن من أخبار تلك الكتب نؤمن بصحته وبقائه، أما ما خالفه أو تناقض معه، فنوقن بأنه تعرض للتحريف والتبديل على مر العصور، ولا يمثل كلام الله الأصلي كما نزل.

لقد جاء القرآن الكريم مصدقاً لما قبله من رسالات مع تصحيح ما لحق بها من تحريف، بل وجاء بالبشارة بالنبي محمد ﷺ في التوراة والإنجيل. إن هذا التصديق يبين وحدة المصدر الإلهي، ويجعل من القرآن المرجع النهائي والأمين الذي يحفظ للبشرية حقيقة ما أراده الله في تلك الرسالات المنزلة سابقاً.

إن جوهر الإيمان بهذه الكتب يكمن في التسليم بأنها هدى ونور. ومع إيماننا بوقوع التحريف في الكتب السابقة، لا نتجاهلها، بل نتمسك بما أخبرنا القرآن عن جوهر أحكامها وقيمها التي خلدها الله في كتابه. وبذلك، يظل المسلم موصولاً بسلسلة النبوات المباركة، محترماً لرسالات الله جميعاً، ومتمسكاً بالقرآن كمنهج حياة.