Ukukholwa Ezingabonakali

Umhlaba awupheli kulokho okutholakala yimizwa yethu emincane; iqiniso likhulu kunomhlaba wokubona nowomzimba. Umoya, okuyimfihlo yokuphila kwethu, uyinto ekhona esikholelwa kuyo nakuba imvelo yawo ingabonakali emizweni yethu. Ngakho-ke, ukukholwa ezingabonakali kuhlukanisa umkholwayo—ukukholwa kulokho okungaphezu kwezinto zomzimba esekelwe embikweni onembile kaNkulunkulu kuyisigaba esiphezulu sokuqiniseka.

Kusukela ekubuhleni nencekelweni kaNkulunkulu, wasazisa ngezinto ezingaphezu kwamandla engqondo yethu ngokusebenzisa imiyalezo yakhe eyayithunyelwa ezithunjini. Lezo zindaba ezivela kuMdali zafika ngezindlela ezizinzile; okubaluleke kakhulu wukuthunyelwa kwezingelosi ezaya ezithunyweni ezikhethiweyo ukuhambisa umthetho, ukuze lokhu kucace kuthi kusithathe sisuke ekunciphiseni kwezinto zomzimba siye ekwandeni kolwazi ngoNkulunkulu nasekusebenzeni kosuku lokugcina.

Imikhuba emihle ayimisiwe ngaphandle kokwakhiwa ngesisekelo senkolo; umkholwayo oqinisekile ukuthi uNkulunkulu uyambona ngasese nangaphambi kwakhe yedwa ozibophezela ekuhle nasekugwemeni okubi, noma ngabe uthola udumo noma akatholi. Lowo owenza izenzo zakhe ezixhomeke kuphela ezimbangeleni zomzimba uhlala eyisiboshwa sezintshisekelo zakhe, ephika ukukhula ngokomoya kanye namazinga aphezulu wobuntu.

Ekuphetheni, ukukholwa ezingabonakali akuphikisi imithetho yemvelo; uNkulunkulu ungumdali wezimiso nezimbangela. Lokho abanye abakubona kungqubuzana phakathi kwesayensi nezinye izinto ezingabonakali empeleni kuwukushaqeka kokuqonda. Isibonelo, isimo sezulu esibikezelwayo asisho ukuqonda okungabonakali, kodwa ukuhlaziya imithetho kaNkulunkulu ezibonakalayo ezimweni zemvelo—njengomuntu obona ukuthi iposi lizofika aze alimemezele ngaphambi kokufika kwalo.

إن العالم لا يقتصر على ما تدركه حواسنا المحدودة، فالحقيقة أوسع من عالم الشهادة المادي. فالروح، التي هي سر حياتنا، حقيقة قائمة نؤمن بها رغم غياب ماهيتها عن إدراكنا الحسي. وهكذا، يُعد الإيمان بالغيب تمييزاً للمؤمن، حيث يصدق بما وراء المادة اعتماداً على خبر الله الصادق، وهو أسمى مراتب اليقين.

من حكمة الله ورحمته بنا أن أخبرنا عما تعجز عقولنا عن إدراكه وحده، وذلك عبر رسالاته التي جاءت من خارج ذواتنا. وقد اتخذت هذه الأخبار الإلهية طرقاً ثابتة، أعظمها إرسال الملائكة إلى الرسل المصطفين لتبليغ الشريعة؛ ليكون ذلك بياناً لنا يخرجنا من ضيق المادة إلى رحابة المعرفة بالله والعمل لليوم الآخر.

إن الأخلاق الفاضلة لا تستقيم إلا إذا بُنيت على أساس العقيدة الإيمانية، فالمؤمن الذي يوقن بأن الله يراه في سره وعلانيته هو وحده الذي يلتزم الخير ويجتنب الشر، سواء وجد ثناءً أو لم يجد. أما من يربط أفعاله بالأسباب المادية وحدها، فإنه يظل أسيراً لمصالحه الشخصية، معرضاً عن الرقي الروحي والقيم الإنسانية السامية.

ختاماً، إن الإيمان بالغيب لا يتناقض مع السنن الكونية، فالله هو خالق الأسباب والمسببات. وما يظنه البعض تعارضاً بين العلم وبعض الغيبيات، هو في الحقيقة قصور في الفهم. فالنشرة الجوية مثلاً ليست إدراكاً للغيب، بل استقراءً لسنن الله في الظواهر المادية المشهودة، تماماً كمن يرى قدوم البريد ويخبر به قبل وصوله.