Ukuzila

Ukuzila yilomgogodla wesine wenkolo yobuSulumane; kwenziwa ngokuzibamba ekudleni, ekuphuzeni kanye nakwezinye izinto ezivimbela ukugqugquzela kusukela ukuvuka kwelanga kuze kube ukushona kwalo ngenyanga engcwele i-Ramadan. Ukuzila kuyisikole sokuthuthukisa ukungcola kwenhliziyo, ukubekezela nomusa kwabampofu.

Ukuzila eSulumeni kuyisikole sokufundisa esiyingqayizivele; akuyona nje into yokungadli nokungaphuzi, kodwa kuwumsebenzi wokuzilolonga wokulawula umphefumulo nokunqoba izifiso, ukumisa izifiso kuyalalela uNkulunkulu. Umuzwa womkholeli wokulamba nokoma ezinsukwini ezifudumele umfundisa amandla okuzimisela, umqeqeshe ukunqoba izifiso zakhe, esebenzisa ukubekezela ekunzima kwenkonzo ngenhloso yokufuna ukwaneliseka kukaNkulunkulu.

Enye yezifundo eziphakeme zokuzila ukukhulisa umuzwa ngobunye; lapho ongacebile elamba, uyaqonda ngokuqondile lokho okuhlangenwayo ngumuntu ongezinhlekelele, okwenza enhliziyweni yakhe isifiso sokupha nokududuza. Kungumfundiso wokuzwelana nokulingana emphakathini, lapho umehluko phakathi kwabantu uthambekele, inhliziyo ifisa ukusiza abahlwempu, futhi inkonzo iguquka ibe umsebenzi ohlanganisa izinhliziyo futhi iqinise umphakathi.

Futhi ukuzila kufaka enhliziyweni yomkholeli ukuqapha okuzimele okuqhubekayo; uyazibamba ezintweni ezimvimbelayo ekuphumuleni nasemphakathini, lokhu kukhuthaza kuye ithemba lokuthula nenhlanzeko yenkolo. Ngokuphindaphinda le nkonzo minyaka yonke, iMuslim izijwayeza ukukhumbula ukumlalela uNkulunkulu kuzo zonke izigameko zempilo yakhe, abe sekukwazi ukushiya lokho okuthukuthelisa uMninimandla, futhi alandele indlela yakhe noma kunzima kangakanani ukukhangwa nokucindezeleka kwengqondo.

الصيام هو الركن الرابع، ويكون بالامتناع عن الطعام والشراب وسائر المفطرات من طلوع الفجر إلى غروب الشمس في شهر رمضان المبارك. الصيام مدرسة للتقوى والصبر والرحمة بالفقراء.

يُعد الصوم في الإسلام مدرسةً تربويةً فريدة، فهو ليس مجرد امتناع عن الطعام والشراب، بل هو تمرينٌ عمليٌّ على ضبط النفس وإخضاع رغباتها لأمر الله. إن شعور المؤمن بالجوع والعطش في الأيام الحارة يجعله يختبر قوة الإرادة، ويُعلمه كيف ينتصر على شهواته، مستعينًا بالصبر على مشقة العبادة ابتغاءً لمرضاة الله تعالى.

ومن أسمى حكم الصوم تنميةُ الشعور بالآخرين، فعندما يجوع الغني، يدرك بحسه حقيقة ما يعانيه الفقير المعدم، مما يبعث في قلبه الرغبة في العطاء والمواساة. إنه درسٌ في التراحم الاجتماعي والعدل، حيث تذوب الفوارق بين الناس، وتتوق النفس لمساعدة المحرومين، فتتحول العبادة من شأنٍ فرديٍّ إلى ممارسةٍ تؤلف بين القلوب وتشد أزر المجتمع.

كما يورث الصوم في قلب المؤمن رقابةً ذاتيةً مستمرة؛ إذ يمتنع عن المفطرات في الخلوة والجلوة، وهذا يعزز في نفسه التقوى التي هي جوهر الدين. ومن خلال تكرار هذه العبادة كل عام، يتعود المسلم على استحضار طاعة الله في كل شؤون حياته، فيصبح قادراً على ترك ما يغضب ربه، والالتزام بمنهجه مهما بلغت المغريات والضغوطات النفسية.