Uyini u-Islam?

I-Islam yinkolo yobunye bukaNkulunkulu nokuthula; imema ekukhonzeni uNkulunkulu yedwa, ekukholweni kuzo zonke izithunywa zakhe, emisebenzini emihle, nasezimweni zokuziphatha ezinhle. Igama "Islam" lisho ukuzinikela kuNkulunkulu nokulalela imiyalo yakhe ngothando nangokwamukela.

I-Islam ayiyona nje imigoqo kuphela, kodwa iyindlela yokuphila elawula umzamo womuntu phakathi kwezifiso zesikhashana nemiphumela yesikhathi esizayo. Njengomfundi oshiya ukuzijabulisa ukuze alungiselele isivivinyo, uMuslim uyaqonda ukuthi leli zwe liyindawo yokudlula, nokuthi izinambitheka nezintokazi zobumnandi ezedlula zincipha uma ziqhathaniswa nenjabulo engapheli ekhaya elizayo. Kuyifitra yengqondo ekhombisa umehluko phakathi kweqiniso nenkohliso, naphakathi kokusiza nokulimaza, ukuze ikhuphule umuntu ekuziphakamiseni nasekuzinzeni.

Ngokwemvelo, umuntu uthanda inkululeko futhi uyaphika imigoqo, kodwa i-Islam isifundisa ukuthi inkululeko engenamikhawulo ngaphandle kwemigomo ingaholela ebandleni lenkohlakalo; ngakho-ke kukhona imingcele — ingqondo uqobo inemikhawulo, umphakathi unesimiso, nokulunga kunemithetho. Ngenxa yalokho, imiyalelo yenkolo ingazwakala inzima njengekufinyelela intaba, ngoba umphefumulo uvame ukunyakazela phansi; kodwa lowo olalela ngokubekezela uthola ukunambitheka kokukholwa, njengemuntu ogula athola impilo ngemuva kokuzibamba ezindleni ezithile zokudla.

Iqiniseko lenkolo ukukholwa kukhona uNkulunkulu oyedwa, umdali waleli zwe, oqaphela izimfihlo zenhliziyo, owabona umuntu lapho ekodwa noma eduze kwabanye. Lokhu kukholwa kukhuthaza umkholwayo ukuba alandele izimiso zokuziphatha ezinhle; ngoba ukukholwa akusikho ukukhuluma amagama kuphela, kodwa kuwukwakha umhlaba nokuhlambulula umphefumulo. UmMuslim ukhonza uNkulunkulu sengathi ummbona; noma engammboni, uyazi ngokuqinile ukuthi uNkulunkulu uyambona, ngakho-ke ukuziphatha kwakhe kuba ubufakazi bokuthembeka nokukholwa kwakhe.

I-Islam isimemo sobunye, ngomsebenzi nangokuba nokuqonda okusebenzayo; uNkulunkulu akazange asenze abantu babe omengelosi abangayenzi amaphutha noma izilwane ezingalazi, kodwa banikezwe ingqondo nentando yokuzikhethela. Inhloso yomkholwayo ukufinyelela ukwaneliseka kukaNkulunkulu, esiza ngemikhuba yokukhonza ehlela impilo yakhe — imithandazo emxhumanisa noMdali, ukuzila okucija umphefumulo, ukunikela okusekelayo ekuhlanganyeleni komphakathi, nohamba olungcwele oluhlanganisa amaMuslim ekwenzeni okuhle. Kuyindlela eguquguqukayo ehlanganisa ukwakha lo mhlaba nokusebenza ngoMhlaba olandelayo.

الإسلام دين التوحيد والسلام، يدعو إلى عبادة الله وحده، والإيمان برسله جميعًا، والعمل الصالح، ومكارم الأخلاق. كلمة «إسلام» تعني الاستسلام لله والانقياد لأمره بمحبة ورضا.

الإسلام ليس مجرد قيود، بل هو منهج حياة يضبط سعي الإنسان بين الرغبات العاجلة والنتائج المؤجلة. مثل التلميذ الذي يترك لهو الدنيا ليستعد للامتحان، يدرك المسلم أن الدنيا دار ممر، وأن ما نراه من شهوات ولذات عابرة لا تساوي شيئاً أمام اللذة الدائمة في الآخرة. إنها فطرة العقل التي تفرق بين الحق والباطل، وبين النافع والضار، لترتقي بالإنسان نحو السمو والرفعة.

الإنسان بطبعه يميل إلى الحرية ويرفض القيود، لكن الإسلام يعلمنا أن الحرية المطلقة دون ضابط تحول المجتمع إلى فوضى، فالعقل نفسه قيد، والحضارة قيد، والعدالة قيد. لذا، كان التكليف بالدين ثقيلاً على النفس كصعود الجبل، لأن النفس طبعت على الميل للمنحدر، لكن من يمارس هذا الصبر يجد حلاوة الإيمان، تماماً كما يجد المريض عافيته بعد حمية مؤلمة عن أطايب الطعام.

حقيقة الدين هي الاعتقاد بوجود إله واحد، خالق للكون، مطلع على السرائر، يرى الإنسان في خلوته وجلوته. هذا الاعتقاد يدفع المؤمن للالتزام بمكارم الأخلاق، فالإيمان ليس مجرد نطق بالشهادتين، بل هو عمارة للأرض وتزكية للنفس. إن المسلم يعبد الله كأنه يراه، فإن لم يكن يراه، فإنه يعلم يقيناً أن الله يراه، فيغدو سلوكه شاهداً على إخلاصه وصدق إيمانه.

الإسلام دعوة للتوحيد والعمل والواقعية، فالله لم يخلقنا ملائكة لا يخطئون، ولا بهائم لا تعقل، بل منحنا عقلاً وإرادة لنختار طريقنا. إن غاية المؤمن هي نيل رضوان الله، مستعيناً بالعبادات التي تنظم حياته، من صلاة تصله بربه، وصيام يهذب نفسه، وزكاة تحقق التكافل، وحج يجمع المسلمين على الخير. إنه منهج متوازن يجمع بين إعمار الدنيا والعمل للآخرة.