নবী ﷺ-ৰ টোপনি আৰু তেওঁৰ যিকৰসমূহ
শোৱাৰ সময়ত নবী ﷺ-ৰ অৱস্থা
ৰাছুলুল্লাহ ﷺ যেতিয়া শুবলৈ গৈছিল, তেওঁ তেওঁৰ সোঁ হাতৰ তলুৱাখন সোঁ গালৰ তলত ৰাখিছিল আৰু কৈছিল: «হে মোৰ প্ৰতিপালক, যিদিনা তুমি তোমাৰ বান্দাসকলক পুনৰুত্থিত কৰিবা, সেইদিনা মোক তোমাৰ শাস্তিৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবা» — আল-বাৰা ইবনে আযিব (ৰাদিয়াল্লাহু আনহু)ৰ পৰা তিৰমিযীয়ে 'আশ-ছামাইল'ত আৰু নাছাঈয়ে বৰ্ণনা কৰিছে। আৰু তেওঁ ﷺ সোঁ কাতি হৈ শুইছিল।
- তেওঁ ﷺ যেতিয়া শুবলৈ গৈছিল, তেওঁৰ সোঁ হাতৰ তলুৱাখন সোঁ গালৰ তলত ৰাখিছিল — তিৰমিযীয়ে বৰ্ণনা কৰিছে।
- তেওঁ ﷺ সোঁ কাতি হৈ শুইছিল।
- তেওঁ ﷺ শোৱাৰ সময়ত কৈছিল: «হে মোৰ প্ৰতিপালক, যিদিনা তুমি তোমাৰ বান্দাসকলক পুনৰুত্থিত কৰিবা, সেইদিনা মোক তোমাৰ শাস্তিৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবা» — তিৰমিযীয়ে বৰ্ণনা কৰিছে।
- তেওঁ ﷺ যেতিয়া তেওঁৰ বিছনালৈ গৈছিল, তেওঁ কৈছিল: «আল্লাহুম্মা বিছমিকা আমুতু ৱা আহ্'য়া» (হে আল্লাহ, তোমাৰ নামতেই মই মৃত্যুবৰণ কৰোঁ আৰু জীৱন ধাৰণ কৰোঁ) — মুত্তাফাকুন আলাইহি।
- তেওঁ ﷺ যেতিয়া সাৰ পাইছিল, তেওঁ কৈছিল: «আলহামদু লিল্লা হিল্লাযী আহ্'য়ানা বা'দা মা আমাতানা ৱা ইলাইহিন নুশ্বুৰ» (সকলো প্ৰশংসা আল্লাহৰ বাবে, যিজনে আমাক মৃত্যু দিয়াৰ পিছত পুনৰ জীৱন দান কৰিলে আৰু তেওঁৰ ওচৰতেই পুনৰুত্থান হ'ব) — মুত্তাফাকুন আলাইহি।
শোৱাৰ আগতে 'আল-মুআউৱিযাত' পাঠ কৰাৰ ছুন্নত
আয়িশ্বা (ৰাদিয়াল্লাহু আনহা)ৰ পৰা বৰ্ণিত, তেওঁ কৈছিল: ৰাছুলুল্লাহ ﷺ প্ৰতি ৰাতি যেতিয়া তেওঁৰ বিছনালৈ গৈছিল, তেওঁ নিজৰ দুয়োখন হাতৰ তলুৱা একত্ৰিত কৰিছিল, তাত ফু দিছিল আৰু তাত 'ক্বুল হুৱাল্লাহু আহাদ', 'ক্বুল আউযু বিৰাব্বিল ফালাক্ব' আৰু 'ক্বুল আউযু বিৰাব্বিন নাছ' পাঠ কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ সেই দুয়োখন হাতেৰে তেওঁৰ শৰীৰৰ যিমান পাৰি সিমান অংশ মচিছিল, তেওঁৰ মূৰ, মুখ আৰু শৰীৰৰ সন্মুখৰ অংশৰ পৰা আৰম্ভ কৰিছিল — বুখাৰীয়ে বৰ্ণনা কৰিছে।
- তেওঁ ﷺ প্ৰতি ৰাতি শোৱাৰ আগতে তেওঁৰ হাতৰ তলুৱাত তিনিটা 'মুআউৱিযাত' (ছুৰা) পাঠ কৰিছিল — বুখাৰীয়ে বৰ্ণনা কৰিছে।
- তেওঁ নিজৰ হাতৰ তলুৱাৰে মূৰ, মুখ আৰু শৰীৰ তিনিবাৰ মচিছিল।
- তেওঁ ﷺ যেতিয়া সাৰ পাইছিল, তেওঁ আকাশৰ ফালে মূৰ তুলিছিল, চিন্তা কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত পাঠ কৰিছিল: «ৰাব্বানা মা খালাক্বতা হা-যা বাতিলান» (হে আমাৰ প্ৰতিপালক, আপুনি এইবোৰ অকাৰণতে সৃষ্টি কৰা নাই)।