მისი საუბარი, სიცილი და ხუმრობა ﷺ
მისი ﷺ საუბრის მანერა
აიშა (ალლაჰი იყოს მასზე კმაყოფილი) ამბობდა: „ალლაჰის მოციქული ﷺ არ საუბრობდა ისე სწრაფად, როგორც თქვენ, არამედ ის საუბრობდა მკაფიოდ და გარკვევით, რათა მის გვერდით მჯდომს დაემახსოვრებინა მისი ნათქვამი“ — გადმოცემულია ალ-ბუხარისა და მუსლიმის მიერ. ალ-ჰასან იბნ ალის (ალლაჰი იყოს ორივეზე კმაყოფილი) ჰკითხეს ალლაჰის მოციქულის ﷺ საუბრის შესახებ, რაზეც მისმა ბიძამ, ჰინდ იბნ აბი ჰალამ (ალლაჰი იყოს მასზე კმაყოფილი) თქვა: „ის ﷺ მუდმივად მოწყენილი იყო, მუდამ ფიქრებში, არ ჰქონდა მოსვენება, დიდხანს დუმდა, არ საუბრობდა საჭიროების გარეშე, საუბარს იწყებდა და ამთავრებდა ალლაჰის სახელით, საუბრობდა მოკლე, მაგრამ შინაარსიანი სიტყვებით, მისი საუბარი იყო მკაფიო, არც ზედმეტი და არც ნაკლები, მისი სიცილი ძირითადად ღიმილი იყო, რომელიც ღრუბლის მარცვლის მსგავსად ბრწყინავდა.“
- მისი საუბარი იყო მკაფიო და გარკვეული, რათა ყველა მსმენელს დაემახსოვრებინა — შეთანხმებულია აიშას (ალლაჰი იყოს მასზე კმაყოფილი) გადმოცემით.
- ის სამჯერ იმეორებდა სიტყვას, რათა გაეგოთ — გადმოცემულია ალ-ბუხარის მიერ ანასისგან.
- ის დიდხანს დუმდა — გადმოცემულია აჰმადის მიერ ჯაბირ იბნ სამურასგან (ალლაჰი იყოს მასზე კმაყოფილი).
- მისი საუბარი იყო ნელი და გააზრებული — გადმოცემულია აბუ დავუდის მიერ.
- ის არ საუბრობდა საჭიროების გარეშე, არც გმობდა და არც აქებდა გემოს (საჭმლის).
მისი ﷺ სიცილი და მხიარულება
აბდულაჰ იბნ ალ-ჰარისმა (ალლაჰი იყოს მასზე კმაყოფილი) თქვა: „არ მინახავს არავინ, ვინც ალლაჰის მოციქულზე ﷺ მეტად იღიმებოდა“ — გადმოცემულია ათ-თირმიზის მიერ, რომელმაც თქვა: „ჰასან საჰიჰ“ (კარგი, სანდო). ჯაბირ იბნ სამურამ (ალლაჰი იყოს მასზე კმაყოფილი) თქვა: „ალლაჰის მოციქული ﷺ არასოდეს იცინოდა, გარდა ღიმილისა“ — გადმოცემულია ათ-თირმიზის მიერ. ჯარირ იბნ აბდულაჰმა (ალლაჰი იყოს მასზე კმაყოფილი) თქვა: „მას შემდეგ, რაც ისლამი მივიღე, წინასწარმეტყველს ﷺ არასოდეს უარუყვია ჩემთვის შეხვედრა და არასოდეს უნახავს ჩემი თავი ისე, რომ არ გაღიმებოდა ჩემთვის“ — გადმოცემულია ალ-ბუხარისა და მუსლიმის მიერ.
- მისი ﷺ სიცილი ძირითადად ღიმილი იყო — რომელიც ღრუბლის მარცვლის მსგავსად ბრწყინავდა სითეთრითა და ნათებით.
- ის მუდამ მხიარული, რბილი ხასიათის და კეთილგანწყობილი იყო — თქვა ალი იბნ აბი ტალიბმა (ალლაჰი იყოს მასზე კმაყოფილი).
- როდესაც მისი თანამგზავრები საუბრობდნენ და ბევრს ლაპარაკობდნენ, ის იღიმებოდა — გადმოცემულია აჰმადის მიერ.
- ის არასოდეს არაფერს ამბობდა, გარდა იმისა, რომ იღიმებოდა — გადმოცემულია ათ-ტაბარანის მიერ აბუ დ-დარდასგან.
მისი ﷺ ხუმრობა და ალერსი
ანასმა (ალლაჰი იყოს მასზე კმაყოფილი) თქვა: „წინასწარმეტყველმა ﷺ უთხრა მას: „ჰეი, ყურებიანო!“ ხუმრობით“ — გადმოცემულია აჰმადის, აბუ დავუდის და ათ-თირმიზის მიერ. ის ﷺ შედიოდა ანასის პატარა ძმასთან და ეკითხებოდა: „ჰეი, აბუ უმაირ, რა ქნა ბულბულმა?“ — შეთანხმებულია. ერთხელ ერთმა კაცმა თქვა: „ჰეი, ალლაჰის მოციქულო, შენ გვეთამაშები!“ მან ﷺ თქვა: „დიახ, მაგრამ მე მხოლოდ სიმართლეს ვამბობ“ — გადმოცემულია ათ-თირმიზის მიერ.
- ის ﷺ ხუმრობდა, მაგრამ მხოლოდ სიმართლეს ამბობდა — გადმოცემულია ათ-თირმიზის მიერ აბუ ჰურაირასგან (ალლაჰი იყოს მასზე კმაყოფილი).
- ანასს უთხრა: „ჰეი, ყურებიანო!“ რათა გაეხალისებინა — გადმოცემულია აბუ დავუდის მიერ.
- ერთ კაცს უთხრა: „მე გატარებ აქლემის შვილზე“. კაცმა უპასუხა: „განა აქლემები სხვა რამეს შობენ, გარდა აქლემებისა?“ — გადმოცემულია ათ-თირმიზის მიერ.
- ერთ მოხუც ქალს უთხრა: „სამოთხეში მოხუცი ქალი არ შევა“. შემდეგ გაიცინა და თქვა: „ის შევა ახალგაზრდად“ — გადმოცემულია ათ-თირმიზის მიერ „აშ-შამაილში“.