მისი თაყვანისცემა და ღამის ლოცვა ﷺ
მისი ﷺ მონდომება თაყვანისცემაში
ალ-მუღირა იბნ შუ'ბამ, ალაჰი კმაყოფილი იყოს მისით, თქვა: „წინასწარმეტყველი ﷺ იდგა (ლოცვაში) მანამ, სანამ ფეხები არ დაუსივდა, და ჰკითხეს მას: „რატომ იღებ ამდენ ტვირთს, როცა ალაჰმა უკვე მოგიტევა შენი წარსული და მომავალი ცოდვები?“ მან თქვა: „განა არ უნდა ვიყო მადლიერი მსახური?!“ — გადმოცემულია ალ-ბუხარის, მუსლიმისა და ათ-თირმიძის მიერ „აშ-შამაილში“.
- ის ﷺ ღამით ლოცულობდა მანამ, სანამ ფეხები არ დაუსივდებოდა — შეთანხმებული ჰადისი.
- ის ღამის დასაწყისში იძინებდა, შემდეგ დგებოდა, და როცა გათენდებოდა, ვიტრს ასრულებდა — გადმოცემულია ალ-ბუხარისა და მუსლიმის მიერ.
- ის ღამით, უმეტესწილად, თერთმეტ რაქას ასრულებდა — გადმოცემულია ალ-ბუხარის მიერ აიშასგან, ალაჰი კმაყოფილი იყოს მისით.
- თუ ის ღამით არ ლოცულობდა, დღისით თორმეტ რაქას ასრულებდა — გადმოცემულია მუსლიმის მიერ.
მისი ﷺ ღამის ლოცვა
იბნ აბასმა, ალაჰი კმაყოფილი იყოს მისითა და მამამისით, თქვა: „ჩემს დეიდასთან, მაიმუნასთან დავრჩი ღამით, და ალაჰის მოციქული ﷺ გაიღვიძა, სახიდან ძილის ნარჩენები მოიწმინდა, შემდეგ წაიკითხა ათი ბოლო აია სურა ალ-იმრანიდან, შემდეგ მივიდა ჩამოკიდებულ ტყავის ჭურჭელთან, მისგან აბდესი შეასრულა და კარგად შეასრულა აბდესი, შემდეგ ადგა სალოცავად.“ მან ილოცა ორი რაქა, შემდეგ ორი რაქა, შემდეგ ორი რაქა, შემდეგ ორი რაქა, შემდეგ ორი რაქა, შემდეგ ორი რაქა, შემდეგ კი ვიტრი შეასრულა — გადმოცემულია ალ-ბუხარისა და მუსლიმის მიერ.
- ის ღამის ლოცვას ორი მსუბუქი რაქათი იწყებდა — გადმოცემულია მუსლიმის მიერ.
- მისი რუქუ, სუჯუდი და დგომა აწევის შემდეგ თანაბარი იყო.
- ის რუქუში ამბობდა: „სუბჰანა რაბი ალ-`აზიმ“ (დიდება ჩემს უდიდეს უფალს) და სუჯუდში: „სუბჰანა რაბი ალ-ა`ლა“ (დიდება ჩემს უზენაეს უფალს).
- როდესაც ვიტრს დაასრულებდა, მარჯვენა გვერდზე წვებოდა — გადმოცემულია ალ-ბუხარისა და მუსლიმის მიერ.
მისი ﷺ მარხვა და სხვა თაყვანისცემა
ის ﷺ მარხულობდა ისე, რომ იტყოდნენ, არასდროს არ წყვეტს მარხვასო, და წყვეტდა მარხვას ისე, რომ იტყოდნენ, არასდროს არ მარხულობსო. როდესაც რაიმე საქმე აწუხებდა, ლოცვას მიმართავდა. ის ხშირად ახსენებდა ალაჰს ყველა მდგომარეობაში და დღეში სამოცდაათზე მეტჯერ ითხოვდა შენდობას.
- ის მარხულობდა ორშაბათსა და ხუთშაბათს და ამბობდა: „ამ დღეებში საქმეები წარედგინება (ალაჰს).“
- ის ხშირად მარხულობდა შა'ბანის თვეში, რათა განედიდებინა თვე, რომელშიც საქმეები ამაღლდება (ალაჰთან).
- ის ერთ შეკრებაზე სამოცდაათზე მეტჯერ ითხოვდა შენდობას.
- როდესაც რაიმე საქმე აწუხებდა, ლოცვას მიმართავდა — გადმოცემულია აჰმადის მიერ.
- ის ალაჰს ყველა მდგომარეობაში ახსენებდა — გადმოცემულია მუსლიმის მიერ აიშასგან, ალაჰი კმაყოფილი იყოს მისით.