Fjalët, të qeshurat dhe shakatë e tij ﷺ

Udhëzimi i tij ﷺ në të folur

Aisha (radhiAllahu 'anha) tha: “I Dërguari i Allahut ﷺ nuk rrëfente ashtu siç rrëfeni ju këtë; ai fliste me fjalë të qarta e të ndara, që kush u ul pranë tij i mbante mend.” — [Al-Bukhari] [Muslim]. Kur u pyet Hasan ibn Ali (radhiAllahu 'anhuma) për mënyrën e të folurit të Profetit ﷺ, xhaxhai i tij Hind ibn Abi Halah tha: “Ai ﷺ ishte i vazhdueshëm me trishtim, gjithnjë në mendim, pa rehati, i gjatë në heshtje; nuk fliste pa nevojë; e fillonte dhe e mbyllte fjalën me emrin e Allahut; fliste me fjalë të përmbledhura; fjala e tij ishte e ndarë pa tepricë e pa shkurtesë; shumica e të qeshurit të tij ishte buzëqeshja; shfaqej si pika reje.”

• Fjalimi i tij ishte i qartë dhe i ndarë; çdo bashkëbisedues e mbante mend — [Muttafaq 'alayh] (nga Aisha radhiAllahu 'anha)
• Ai përsëriste fjalën tri herë që të kuptohej prej tij — [Al-Bukhari] (nga Anes radhiAllahu 'anhu)
• Ai ishte i gjatë në heshtje — [Ahmad] (nga Jabir ibn Samra radhiAllahu 'anhu)
• Në të folurin e tij kishte ritëm dhe rrjedhshmëri — [Abu Dawud]
• Ai nuk fliste pa nevojë; nuk ofendonte askënd dhe as nuk e lavdëronte teprueshëm

Qeshja dhe buzëqeshja e tij ﷺ

Abdullah ibn al-Harith (radhiAllahu 'anhu) tha: “Nuk kam parë askënd më shumë në buzëqeshje se i Dërguari i Allahut ﷺ.” — [al-Tirmidhi] dhe ai tha: Hasan, sahih. Jabir ibn Samra (radhiAllahu 'anhu) tha: “I Dërguari ﷺ nuk qeshte përveçse duke u buzëqeshur.” — [al-Tirmidhi]. Jareer ibn Abdullah (radhiAllahu 'anhu) tha: “Profeti ﷺ që nga kur u bëra mysliman nuk më ka shmangur, dhe nuk më ka parë kurrë pa më buzëqeshur në fytyrë.” — [Al-Bukhari] [Muslim]

• Shumica e të qeshurit të tij ﷺ ishte buzëqeshja — ai shfaqej si pika reje në bardësi dhe shkëlqim
• Ai ishte vazhdimisht i gëzuar, me sjellje të lehtë dhe i butë në karakter — kështu tha Ali ibn Abi Talib (radhiAllahu 'anhu)
• Kur shokët e tij flisnin shumë, ai buzëqeshte — [Ahmad]
• Ai nuk rrëfente një tregim pa buzëqeshur — [al-Tabarani] (nga Abu Darda radhiAllahu 'anhu)

Shakatë dhe butësia e tij ﷺ

Anes (radhiAllahu 'anhu) tha: “Profeti ﷺ i tha atij: ‘O ti me dy veshët’ duke e tallur.” — [Ahmad] [Abu Dawud] [al-Tirmidhi]. Dhe Profeti ﷺ hynte te një djalë i vogël i Anes dhe i thoshte: “O Abu Umair, çfarë bëri an-Nughair?” — [Muttafaq 'alayh]. Njëherë një burrë i tha: “O i Dërguar i Allahut, ti po na tallesh!” Ai ﷺ tha: “Po, por unë them vetëm të vërtetën.” — [al-Tirmidhi]

• Ai ﷺ tallte dhe nuk thoshte gjë tjetër përveç të vërtetës — [al-Tirmidhi] (nga Abu Huraira radhiAllahu 'anhu)
• I tha Anes: “O ti me dy veshët” për ta ngushëlluar — [Abu Dawud]
• I tha njërit: “Unë të ngarkoj për pasardhësin e një deveshe.” Ai u përgjigj: “A lindin devet ndryshe veç devesheve?” — [al-Tirmidhi]
• I tha një gruaje të moshuar: “E moshuara nuk do të hyjë në Xhenet.” Pastaj qeshi dhe tha: “Ajo do të hyjë e re.” — [al-Tirmidhi] (në ash-Shama'il)