Adhurimi dhe kryerja e namazit të natës ﷺ

Përpjekjet e tij ﷺ në adhurim

Al-Mughirah ibn Shuʿbah radiallahu anhu: «Pejgamberi ﷺ u ngrit në kryerje të ibadetit deri sa iu fryhën këmbët e tij; i thanë: A po e lodhësh veten kështu, kur All-llahu të ka falur mëparshmet dhe të ardhshmet e gjynaheve? Ai u përgjigj: A nuk duhet të jem shërbëtor mirënjohës?» — [al-Bukhari, Muslim, at-Tirmidhi fi ash-Shama'il]

  • Ai ﷺ kryente namazin e natës deri sa i fryheshin këmbët e tij — [muttafaqun 'alayh]
  • Ai flinte në fillim të natës e pastaj ngrihej; dhe kur shkonte ora e saharit bënte namazin e vetr (Witr) — [al-Bukhari, Muslim]
  • Ai zakonisht lutej natën njëmbëdhjetë rekate — [al-Bukhari] (nga Aisha)
  • Nëse nuk kishte falur natën, lutte gjatë ditës dymbëdhjetë rekate — [Muslim]

Lutjet e tij ﷺ gjatë natës

Ibn Abbas radiallahu 'anhuma: «U ndenja në shtëpinë e xhaxhës time Maimuna; u zgjua i Dërguari i All-llahut ﷺ dhe fshiu gjumin nga fytyra e tij, pastaj lexoi dhjetë ajetet e fundit të sûrës Ali Imran, pastaj shkoi te një enë uji të varur, u përkujdes dhe mori abdes të mirë, pastaj u ngrit për të falur» — ai falte dy rekate e pastaj sërish dy, e kështu gjashtë herë, pastaj bëhej vetr — [al-Bukhari, Muslim]

  • Ai fillonte kryerjen e natës me dy rekate të lehta — [Muslim]
  • Ruku'u, sexhdet dhe qëndrimi i tij pas ngritjes ishin të barabarta në kohë
  • Në ruku ai thoshte: «Subhana Rabbi al-ʿAzim» dhe në sexhde: «Subhana Rabbi al-Aʿla»
  • Kur përfundonte vetrin, shtrihej mbi anën e djathtë — [al-Bukhari, Muslim]

Agjërimi i tij ﷺ dhe adhurimet e tjera

Ai ﷺ agjëronte deri sa njerëzit thoshin: “Ai nuk e prish agjërimin”, dhe priste deri sa njerëzit thoshin: “Ai nuk agjëron”. Kur diçka e brengoste, vërente te namazi. Ai shumë përmendte All-llahun në çdo gjendje dhe kërkonte falje më shumë se shtatëdhjetë herë në ditë.

  • Ai agjëronte të hënat dhe të enjtet dhe thoshte: «Veprat prezantohen në ato dy ditë»
  • Ai agjëronte shpesh në muajin Shaʿban nga respekti për muajin në të cilin ngjiten veprat
  • Në një mbledhje ai kërkonte falje më shumë se shtatëdhjetë herë
  • Kur e brengoste një çështje, nxitonte te namazi — [Ahmad]
  • Ai përmendte All-llahun në të gjitha çastet e tij — [Muslim] (nga Aisha)