Ҳолати ӯ ﷺ пеш аз ваҳй
Диндорӣ ва покдомониаш пеш аз ваҳй
Пеш аз ваҳй ﷺ диндор ва ибодатгар буд; ӯ бутҳоро нафрат мекард, ҳаромро рад менамуд ва аз фоҳиша ва зиштӣ канор мегирифт. Ӯ чизеро, ки бар назди бутҳо қурбонӣ мешуд, намехӯрд. Нигоҳдории илоҳӣ ӯро ﷺ аз ҳама гуна камбудӣ нигоҳ медошт; ҳатто ду бор мехост ба фароғат гӯш кунад, вале хоб ӯро фаро гирифт. Ӯ ҳеҷ гоҳ дар ибодати бут шаҳодат надода ва шароб наёшомидааст.
- Бо сабаби садоқат ва ростқавии худ пеш аз ваҳй ба ӯ лақаби «الأمين» доданд.
- Вай бутҳоро ва ҳар чи ба назди бутҳо қурбонӣ мешуд, канор мегирифт.
- Вай худро дар ғори Ҳира ҷудо мекард барои ибодат ва тафаккур.
- Худо ӯро пеш аз ваҳй аз фароғатҳои бефоида, суханони беҳуда ва фоҳиша ҳифз кард.
Ҳилф ал-Фудул пеш аз ваҳй
Пеш аз ваҳй ﷺ дар Ҳилф ал-Фудул иштирок карда буд; он ҳилф дар хонаи Абдуллоҳ ибн Ҷудъан барои ёрӣ ба зулмзадагон ва баргардонидани ҳуқуқ ба соҳибонашон дар Макка ташкил шуда буд. Пас аз паёмбарӣ ﷺ фармуд: «Ман дар хонаи Абдуллоҳ ибн Ҷудъан ҳилферо дидам, ки ман онро бисёр дӯст медорам; агар барои он ба ман ашёи гаронбаҳо дода мешуд, ман хурсанд мешудам, ва агар ин ҳилф дар ислом даъват мешуд, ман ба он ҷавоб медодам.»
- Ӯ дар хонаи ибни Ҷудъан пеш аз ваҳй ба Ҳилф ал-Фудул шаҳодат дод.
- Пас аз паёмбарӣ ӯ онро тавсиф кард ва эълон дошт, ки агар дар ислом ба он даъват мешуд, ҷавоб медод.
- Ҳилф барои ёрирасондани зулмзадагон ва барқарор кардани ҳақ дар Макка буд